Przed nami święto tych, którzy odegrali w naszym życiu znaczącą rolę. Tych, którzy tworzyli wspomnienia, do których obecnie tak często wracamy. Tych, których być może niewystarczająco docenialiśmy, a teraz nie mamy możliwości przeproszenia ich za to. To na koniec święto tych, bez których – jakby nie patrząc – nie byłoby nas.
„(...)Wszystkie wnuki , nawet duże ,
nawet takie po maturze ,
nawet takie z długą brodą aż po pas ,
niech do babci lecą z kwiatkiem
i zaniosą na dokładkę tę piosenkę ,
którą śpiewa każdy z nas
U babci jest słodko ,
świat pachnie szarlotką.
No proszę , zjedz jeszcze ździebełko
i głowa do góry !
Odpędzę te chmury
i niebo odkurzę miotełką”.
Wanda Chotomska
Polskie babcie świętują już od ponad pół wieku! W 1966 „Express Wieczorny” ogłosił 21 stycznia Dniem Babci na pamiątkę tortu wręczonego rok wcześniej aktorce Mieczysławie Ćwiklińskiej. Obchodziła wtedy 85. urodziny, a tort wręczono jej po spektaklu, w którym grała... babcię. Z kolei zwyczaj wręczania dziadkom kwiatów i laurek 22 stycznia przywędrował do Polski dopiero w latach 80. ubiegłego stulecia. Mimo, że dziadkowie świętują nieco krócej od babć absolutnie nie oznacza, że są mniej ważni.
„Posadzimy teraz dziadka na fotelu wiklinowym:
Dziadku powiedz nam zagadkę,
całkiem nową, prosto z głowy!
Bo na świecie nie znajdziecie
takich bajek i zagadek
jakie wnukom opowiada
moja babcia i mój dziadek”.
Słowa piosenki dziecięcej
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze