Artefakty 21 w Galerii Sztuki Współczesnej

Do 12 stycznia 2022 r. w Galerii Sztuki Współczesnej przy Kościuszki 3 czynna jest wystawa z cyklu „Artefakty”.

fot.Jacek Szwic
Fragment wystawy „Artefakty 21”. Prace Macieja Majewskiego.

21. edycja tego projektu, który w 1999 roku zastąpił dotychczasowe konkursowe przeglądy sztuk plastycznych, nosi tytuł „Abstrakcja – Znak – Symbol – Metafora”.

Formuła projektu polega na tym, że zaproszony przez galerię artysta lub krytyk sztuki z regionu Podkarpacia, chcąc zwrócić uwagę na interesujące go problemy i zjawiska w sztuce współczesnej, pokazuje dzieła wybranych przez siebie artystów.

W tym roku kuratorem „Artefaktów 21” jest artysta, animator i nauczyciel sztuki Piotr Wójtowicz, który do udziału w wystawie zaprosił: Elżbietę Cieszyńską, Marka Habę, Mariusza Kościuka, Macieja[paywall] Majewskiego, Marka Olszyńskiego, Tomasza Rolniaka, Renatę Szyszlak oraz Piotra Worońca Juniora.

Nawiązując do tego, że abstrakcja zaistniała dwukrotnie w poprzednich Artefaktach, Piotr Wójtowicz we wstępie do katalogu napisał:

„Trzecia część tryptyku wystaw poświęconych abstrakcji w twórczości artystów związanych z regionem Podkarpacia ma na celu dopełnienie poprzednich części o te przejawy i źródła inspiracji, które co prawda zasadniczo wiążą się z ideami wyrażonymi w poprzednich edycjach („Realizm Abstrakcji”, „Artefakty 17”, „Abstrakcja i Natura”, „Artefakty 19”), ale w sposób na tyle interesujący rozwijają je, odsłaniając nowe tropy, że nadane im w ich pracach świeże i wyraziste oblicze warte jest osobnego omówienia i prezentacji.

Zarysowujący się przy tym brak wyczerpania wskazuje zarazem na wciąż obecny potencjał, jaki w kształtowaniu abstrakcyjnej formy malarstwo nadal ze sobą niesie i odkrywa, dając jednocześnie istotne i autentyczne pole do autoekspresji, jak też odnajdywania pozafizycznych impulsów. Sygnały te, znalezione w fizycznej, empirycznej rzeczywistości, przeżywanej tu i teraz, sublimowane są w abstrakcyjne przekształcenia wobec świata form przedmiotowych, dając zarazem interesujące, artystyczne rezultaty, obiecujące w swojej czasowej perspektywie zarysy odrębnych i niepodległych artystycznych wizji.

Niemniej swoista prywatność autorskich propozycji tworzących zawartość wystawy daje się wyprowadzić z podstawowych, fundamentalnych pojęć czy stylistycznych figur i wynikających z nich sposobów obrazowania, jakie możemy znaleźć nie tylko w tradycji modernistycznej, ale także w szerokiej i odległej czasowo perspektywie historii wyobrażeń w sztuce w ogóle”.