W Muzeum Historii Miasta (oddział MNZP) Rynek 9 czynna jest wystawa malarstwa Emila Krchy, udostępniona przez Muzeum Narodowe w Krakowie i Polski Dom Aukcyjny Wojciecha Śladowskiego.
Emil Krcha urodził się w 1894 roku w Kałuszu, zmarł w 1972 roku w Krakowie. W latach 1919 – 1925 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, u[paywall] Teodora Axentowicza. Był jednym z inicjatorów Zrzeszenia Artystów Plastyków „Zwornik”.
Następnie w latach 1927 – 1931 przebywał w Paryżu oraz podróżował po Holandii i Belgii, gdzie zetknął się z ówczesnymi trendami w malarstwie. Po powrocie mieszkał najpierw w Krzemieńcu, gdzie organizował Rysunkowe Ognisko Wakacyjne, a od 1943 w Krakowie. W latach 1945 –1950 wraz z Eugeniuszem Geppertem i innymi artystami współtworzył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Pięknych we Wrocławiu.
Twórczość Krchy nie jest jednolita i ukazuje go jako malarza, który ciągle poszukiwał. Znajdziemy w niej zainteresowania kolorem, podstawowym środkiem wyrazu będącym odbiciem tendencji dominujących w malarstwie polskim od drugiej połowy lat dwudziestych XX wieku. Krcha ogromną wagę przywiązywał do strony technicznej obrazu. Sam produkował farby, eksperymentował ze srebrnymi i złotymi gruntami.
Dążył do prymitywizowania i upraszczania przedstawień, często wprost nawiązując do malarstwa ludowego. Po II wojnie światowej zmienił się charakter jego malarstwa, pojawiły się w nim marionetki, w groteskowy sposób odgrywające dramatyczne sceny nawiązujące do scen batalistycznych.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze