Bez kozy ani rusz

Zagadnął mnie na ulicy daleki znajomy. – Co u pana słychać? – zapytał. Zwykle w takich przypadkach odpowiadam, że jakoś się kręci, ale nie zdążyłem, bo znajomy mnie uprzedził. – Ciężkie czasy idą – powiedział. Parę razy w życiu już to słyszałem, więc przytaknąłem. Tak, tak oto jest. Wtedy znajomy przeszedł do konkretów. – Węgiel na zimę już pan zakupił? Zgodnie z prawdą odpowiedziałem, że nie mam pieca i ogrzewam mieszkanie gazem. – Oj, to bardzo niedobrze – zmartwił się znajomy. – Przecież powinien pan wiedzieć, że gaz już podrożał i będzie jeszcze droższy, a w końcu go zabraknie, bo ruski chcą nas wykończyć, a nim przywiozą gaz z Norwegii albo ze Stanów Zjednoczonych, to wszyscy będziemy marznąć. Dobrze panu radzę. Trzeba kupić kozę.

W pierwszej chwili nie załapałem, ale przypomniał mi się żydowski dowcip o rabinie i kozie. Znajomy, widząc, że nie kumam, cierpliwie tłumaczył mi, że chodzi o taki żeliwny piecyk popularnie nazywany kozą. – Postawisz pan taką kozę, dajmy na to, w kuchni, rury wsadzisz do komina i będzie ciepło w całym mieszkaniu – powiedział.

Niby znajomy miał rację, byłoby to jakieś wyjście, ale zapytałem, czym będę palił, kiedy, jak sam wspomniał, na rynku nie ma węgla. Na to też znalazł sposób. – Wiem, że lubi pan chodzić po lasach. Wystarczy wziąć plecak, nałamać chrustu i jest palenie na parę dni. Wszystko legalnie, bo sam słyszałem, że jeden minister pozwolił zbierać w lesie chrust.

Inny minister albo nawet premier obiecał, że każdy, kto ma piec, będzie dostawał kasę na węgiel, to zgłosisz pan opalanie kozą i jeszcze kasa wpadnie. Tylko pan zyska, bo będzie ciepło, a dodatkowy grosz zawsze się przyda. Dobrze radzę, tylko trzeba się pospieszyć, bo jak się naród rzuci na kozy, to może ich zabraknąć. Najlepiej jechać na Lwowską i tam kupić. Kiedyś były w sklepie na Kamiennym Moście, ale już go zlikwidowali – poradził.

Podziękowałem znajomemu i pożegnaliśmy się, a on jeszcze na odchodnym zaoferował mi pomoc w instalacji kozy, bo – jak przyznał – już ma taką w mieszkaniu i wie, jak podłączyć rury, żeby był dobry cug. Zacząłem rozmyślać. Może znajomy ma rację, ale przypomniałem sobie, że jest dwudziesty pierwszy wiek i od czego jest internet. Kliknąłem i znalazłem całkiem zgrabną kozę za jedyne trzysta pięćdziesiąt złotych albo taką z wkładem szamotowym za niecałe osiemset, a jak tak dalej pójdzie, to i chrust będzie można kupić przez internet, więc nadchodząca zima nie musi być taka straszna.