Oczywiście trzeba dużo pić! Lekarz jarosławskiego COM podpowiada, jak radzić sobie z upałami

Choć afrykańskie upały to żadna nowość, a przestrogi dotyczące właściwego zachowania się podczas ich trwania wracają cyklicznie, wielu z nas albo o nich zapomina, albo ignoruje. Dlatego o tym, jak radzić sobie z falami upałów i jakie mogą być konsekwencje bagatelizowania tego typu zagrożeń, rozmawiamy z kierującą SOR w jarosławskim Centrum Opieki Medycznej Ewą Dziedzic.

Jak radzić sobie z upałami? Są jakieś uniwersalne zasady?
– Przede wszystkim w te największe upały, w najgorętsze części dnia pomiędzy 11 a 15 radzę zostać w domach, gdzie jest jednak odrobinę chłodniej. Zamykamy okna, zasłaniamy żaluzje. Możemy się chłodzić również chłodnym prysznicem. Jeśli już musimy wyjść, to nie wolno[paywall] zapominać o nakryciu głowy i zabraniu ze sobą wody. Oczywiście trzeba dużo pić, bo uzupełnianie płynów jest kluczowe.

Czy wystarczy pić samą wodę? A może warto stosować jakieś dodatki, na przykład elektorlity?
– Woda wystarczy, może być też chłodna herbata, ziołowa albo zwykła. Dużo, dużo po prostu trzeba przyjmować płynów. Jeśli nie dopuśćmy do odwodnienia, nie będziemy mieć zaburzeń elektrolitowych, więc to jedno z drugim ściśle się ze sobą wiąże.

Czy jest jakaś grupa podwyższonego ryzyka? Kto w czasie upałów powinien zadbać o siebie w sposób szczególny?
– Uważać powinniśmy wszyscy, choć rzeczywiście najbardziej narażone są dzieci i osoby starsze, bo one najszybciej tracą te płyny i może dojść do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, a w konsekwencji różnych poważniejszych następstw z tym związanych. Nie można też zapomnieć o osobach obciążonych innymi chorobami, m.in. kardiologicznymi. Podczas upałów częściej dochodzi do utraty przytomności, udarów czy nawet zawałów. Warto o tym pamiętać

A jakie są objawy udaru słonecznego/cieplnego? Jak radzić sobie doraźnie, a kiedy szukać pomocy lekarza?
– W tej materii musimy mówić przede wszystkim o zapobieganiu, profilaktyce przegrzań czy przedłużającego się przebywania na słońcu, bo jeśli to już następuje, to tak naprawdę sami już nie jesteśmy w stanie nic zrobić. Jeśli już do takiego stanu dojdzie, trzeba zwrócić się o pomoc specjalistyczną, udać się do lekarza lub skierować się do szpitala.