Podejrzany telefon

Historia o tym, że nasze artykuły znajdują oddźwięk i ludzie stają się ostrożniejsi.

– W środę (15 sierpnia – przyp. JS) wieczorem zadzwonił mój telefon – opowiada przemyślanka.

– Wyświetlił się numer mojej znajomej, ale odezwał się nieznany mi mężczyzna. Przedstawił się jako policjant, podał[paywall] nazwisko i stopień. Następnie poprosił, żebym podała mu adres właścicielki telefonu, z którego dzwoni. Mocno zdziwiona zapytałam, skąd ma mój numer. Na to powiedział, że ktoś znalazł telefon i był w nim mój numer, a adres potrzebuje, żeby oddać komórkę. Wtedy przypomniał mi się artykuł o fałszywym policjancie, który przeczytałam niedawno w Życiu Podkarpackim. Zapaliła mi się „czerwona lampka” i zaczęłam podejrzewać, że też mam do czynienia z fałszywym policjantem. Powiedziałam, że w żadnym wypadku nie podam adresu znajomej.

Mężczyzna, żeby uwiarygodnić, że jest policjantem, obiecał zadzwonić ze swojego telefonu. Po chwili zadzwonił, ale to mnie nie przekonało i nie podałam adresu. Przypomniałam sobie, że w artykule radzono, żeby w takich przypadkach dzwonić na policję. Nie chciałam dzwonić na telefon alarmowy i zaczęłam szukać numeru na stronie komendy. Przypadkowo w spisie dzielnicowych znalazłam nazwisko, którym przedstawił się mężczyzna, nawet stopień się zgadzał, więc zadzwoniłam. Odezwał się zupełnie inny głos. Wytłumaczyłam, o co chodzi, a policjant powiedział, że sprawdzi. Kilka minut później oddzwonił i wyjaśnił nieporozumienie.

Okazało się, że w komendzie pracuje policjant o takim samym nazwisku i to on dzwonił, bo naprawdę ktoś odniósł znaleziony telefon. To mnie uspokoiło i powiadomiłam znajomą, żeby zgłosiła się na komendę. Chyba nie przesadziłam z tą podejrzliwością, przecież teraz działa tylu oszustów, ale budujące jest to, jak policjant się zaangażował, żeby zwrócić zgubiony telefon oraz to, że ktoś był uczciwy i odniósł go na policję – kończy przemyślanka.
JS