Surowe piękno

W pełnej ornamentów sali widowiskowej Ukraińskiego Domu Narodnego czysty, prosty śpiew był najszlachetniejszą ozdobą. Pochodzący z Kijowa zespół Drewo (z 35-letnim stażem) i jego artystyczni spadkobiercy – przemyska Krajka – wystąpili 5 bm. z koncertem "Pieśni przeciw wojnie".

Wbrew tytułowi Pieśni przeciw wojnie (Пісні проти війни) podczas koncertu nie prezentowano typowych utworów o wydźwięku antywojennym, sztandarowych protest song, choć takie frazy oczywiście w pieśniach kozackich czy rekruckich się znajdują, skupiono się na symbolicznym znaczeniu pieśni. Język jest elementem tożsamości każdego narodu, a pieśni werbalizacją jego ducha. I właśnie te pieśni, powstałe w różnych okresach, sięgając czasów ojców, są symbolem trwania. Przeżyły epoki i ludzi tych epok, przetrwały historyczne burze i zawirowania: Wielki Głód, rozstrzelane odrodzenie, łagry, i zaklęły w sobie pamięć i tradycje narodu. I jako ta kolebka wielowiekowej kultury ludowej pocieszają, wzruszają i dają moc przodków. Darowane słuchaczom przez Drewo pieśni ukraińskich stepów muzycy mozolnie zbierali przez lata w regionach centralnej, północnej i wschodniej Ukrainy. 

Artyści są prekursorami nurtu muzyki autentycznej na Ukrainie, innowacyjna metodologia ich pracy, polegająca na terenowych ekspedycjach, w znacznym stopniu zainspirowała polską, i nie tylko, młodzież do głębszych poszukiwań źródeł własnej kultury muzycznej i przyczyniła się do powstania analogicznych inicjatyw, których efektem są m.in. narodziny przemyskiej Krajki. W bogatym repertuarze Drewa są zrekonstruowane techniki śpiewu i unikalne polifoniczne konstrukcje: stare pieśni cerkiewne i kalendarzowe, pieśni obrzędowe, kozackie, ballady – odtwarzane z pieczołowitością, z troską o zachowanie ich pierwotnej siły, surowego uroku i lokalnego kolorytu. Koncert zespołów Drewo i Krajka był wyrazem duchowego wsparcia walczącej o pokój i bezpieczeństwo Ukrainy, ale też podziękowaniem dla przemyślan za wyciąganie do sąsiadów zza wschodniej granicy bratniej dłoni.