„Szaszkiewiczówka” lśni nowością. Pieniądze na remont popłynęły z Norwegii i Niemiec [ZDJĘCIA]

W środę, 17 maja, w przededniu Dnia Wyszywanki, wielkie święto celebrowała społeczność Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 2 im. Markiana Szaszkiewicza w Przemyślu. Uczniowie oraz kadra szkoły ukraińskiej podejmowali w swoich progach wyjątkowych gości, którzy przyczynili się do tego, że placówka zyskała nowy blask.

W szkole ukraińskiej w Przemyślu uczy się obecnie 238 uczniów, z których 126 jest obywatelami Ukrainy. Niedawno, bo w ubiegłą środę, uroczyście podsumowano tu przeprowadzony na szeroką skalę remont, połączony z zakupem wyposażenia, który był możliwy dzięki wsparciu Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) – agendy ONZ ds. migracji.

Zrealizowane prace sfinansowane zostały z dotacji pochodzących z rządów Norwegii i Niemiec.

– Generalny remont przeszła sala gimnastyczna. To pomieszczenie potrzebowało go chyba najbardziej. Wyremontowane zostały również szatnie, urządzenia sanitarne w ich okolicach, 10 sal lekcyjnych, pokój nauczycielski i korytarze. Prace objęły też wymianę drzwi w kilku innych pomieszczeniach – wylicza koordynator biura OIM Polska na Podkarpaciu Magdalena Kuśka.

Odpowiadając na pytanie, dlaczego właśnie przemyska placówka wytypowana została przez organizację do tego rodzaju wsparcia, odpowiada:

– Szkoła ukraińska w Przemyślu jest jedną z pięciu w Polsce z ukraińskim językiem nauczania. Od początku wybuchu wojny na Ukrainie bardzo mocno zaangażowała się w pomoc obywatelom Ukrainy. Mając doświadczenie i grono pedagogiczne przygotowane do tworzenia klas międzykulturowych, była w stanie przyjąć sporą liczbę uczniów ukraińskich. Zwiększyła się ona ze 170 do prawie 240.

Mamy nadzieję, że Ukraińcy zbudują swoje życie na nowo

Szkolne uroczystości miały wyjątkową rangę. Oprócz[paywall] przedstawicieli Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) – w tym szefowej misji IOM Polska Livii Styp-Rekowskiej oraz Anny Graby – koordynującej projekt remontu – w odnowionej sali gimnastycznej, która z ledwością pomieściła wszystkich gości i uczestników wydarzenia – nie zabrakło m.in. reprezentacji innych zagranicznych organizacji świadczących pomoc na rzecz osób w kryzysie uchodźczym, a także gospodarza Przemyśla Wojciecha Bakuna, przedstawicieli władz wojewódzkich, w tym wicemarszałka Piotra Pilcha, jak również przewodniczącego Związku Ukraińców w Polsce Oddział w Przemyślu Igora Horkowa.

Jak podkreśliła szefowa misji IOM Polska Livia Styp- Rekowska, przemyska szkoła ukraińska jest jedną z pięciu w całej Polsce, gdzie dzieci ukraińskie mogą kultywować swoją kulturę. Nakreśliła też w skrócie cele IOM i jej misję w Polsce, gdzie działa od 2002 roku.

Mieszczą się w niej m.in. inicjatywy wspierające integrację migrantów i migrantek ze społeczeństwem polskim oraz wspieranie krajów członkowskich w sprostaniu wyzwaniom operacyjnym i społeczno-gospodarczym związanym z migracjami.

– Wszyscy mamy nadzieję, że Ukraińcy, którzy tego chcą, będą mogli wrócić do swoich domów i budować swoje życie na nowo. Zdajemy sobie jednak sprawę, że do tego czasu musimy kontynuować nasze wsparcie – podsumowała, dziękując jednocześnie miastu Przemyśl i jego władzom, jak i władzom wojewódzkim za wszelkie działania na rzecz uciekającej przed wojną społeczności ukraińskiej.

Nie zostawiliśmy siebie nawzajem

Głos zabrał również m.in. prezydent W. Bakun, przywołując wydarzenia z pierwszego okresu wojny i sceny, które rozgrywały się wówczas w Przemyślu oraz podkreślając, jak nieocenionym wsparciem w komunikacji z przybywającymi do miasta służyła wówczas społeczność szkoły ukraińskiej.

– W pierwszych dniach konfliktu to właśnie ta szkoła stała się placówką, która zaczęła przyjmować na nocleg tymczasowy osoby uciekające przed wojną. To na tej sali tysiące osób spędziły noc przed dalszą podróżą w Polskę czy do innych krajów Europy – przypomniał.

– Cieszę się, że w całej tej tragedii nie zostawiliśmy siebie wzajemnie – dodał.

Z kolei dyrektor ZSO nr 2 Piotr Pipka przypomniał historię szkoły, której początki sięgają 1910 roku, ważne postaci z nią związane, w tym pierwszego dyrektora Iwana Derkacza, jej przemiany oraz niezmienne cele.

–  Niebawem kończymy ten wyjątkowy rok szkolny, w którym to uczyliśmy się, jednocześnie remontując naszą placówkę – podsumował, dziękując wszystkim, którzy okazali wsparcie placówce.

Uroczystość przeplatały widowiskowe występy artystyczne w wykonaniu uczniów, będących wspaniałą prezentacją ukraińskiej kultury, a zwieńczyło zwiedzanie wyremontowanych pomieszczeń.