Uczcili przedwojenne władze Przemyśla. Pamiątkowa tablica zawisła w magistracie

Pamiątkowa tablica zawisła tuż obok wejścia do tzw. dużej sali narad w Urzędzie Miejskim w Przemyślu. Upamiętnia ostatni, przedwojenny 5-osobowy Zarząd Miasta Przemyśla, w tym prezydenta Władysława Baldiniego.

Inicjatorem jej powstania był Instytut Pamięci Narodowej, przy współpracy samorządu Przemyśla. Do jej odsłonięcia doszło 21 grudnia br., a aktu tego dokonali: prezydent miasta Wojciech Bakun, naczelnik ds. upamiętnień rzeszowskiego oddziału IPN Piotr Szopa, wicewojewoda podkarpacki Jolanta Sawicka i wicemarszałek województwa podkarpackiego Piotr Pilch[paywall]. Na inskrypcji tablicy czytamy: „Pamięci członków Zarządu Miasta Przemyśla, działaczy społecznych, politycznych, wychowawców, aresztowanych i zamordowanych przez sowietów w latach 1940-1941: Władysław Baldini (1872 – 1941), Tadeusz Bystrzycki (1889 – 1940), Apolinary Garlicki (1872 – 1940), Michał Romanowski, Eugeniusz Złotnicki (1876 – 1940). Społeczeństwo Miasta Przemyśla, Instytut Pamięci Narodowej 2021”.

Pierwszy z wymienionych przez 17 dni – już po wybuchu II wojny światowej – był prezydentem miasta. Urodził się 24 maja 1874 r. w Tarnowie. Uczył się w gimnazjum w Przemyślu. Maturę uzyskał w 1893 r. i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim (do 1897 r.). Był sędzią od 1909 r. w Husiatynie i Skałacie, gdzie od 1911 r. pełnił funkcję naczelnika Sądu Powiatowego. Był także radcą Sądu Krajowego (od 1916 r.), a od 1920 r. – sędzią i potem wiceprezes Sądu Okręgowego w Przemyślu. W 1932 r. przeniesiony w stan spoczynku.

W. Baldini działał w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Towarzystwie Szkoły Ludowej i Towarzystwie Kółek Rolniczych. Był członkiem Zarządu Powiatowego Stronnictwa Narodowego w Przemyślu. Na polecenie wcześniejszego prezydenta miasta Leonarda Chrzanowskiego Włodzimierz Bilan (od 1935 do 1939 r. radny miejski w Przemyślu; wiceprzewodniczący Klubu Narodowego), wskazał właśnie W. Baldiniego na funkcję prezydenta miasta. Tę sprawował od 10 do 27 września 1939 r. Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę, mającej miejsce 17 września 1939 r., został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Było to 7 listopada 1939 r. Na wiosnę 1940 r. został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej, opublikowanej w 1994 r. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 r. Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
mars