70 lat ośrodka przy Kapitulnej w Przemyślu

Wśród przemyskich szkół Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 3 zajmuje szczególne miejsce. To placówka, która od ponad pół wieku służy młodzieży niepełnosprawnej. Zawsze w tym miejscu najważniejsze było i jest jej dobro. Tutaj zdobywa wykształcenie, wyrównuje szanse życiowe, usprawnia się i rehabilituje.

Uroczystości związane z 70-leciem placówki odbyły się 4 grudnia br. w sali widowiskowej Zamku Kazimierzowskiego w Przemyślu. Gospodarzem imprezy była dyrektor ośrodka Barbara Jabłońska, a wśród gości nie mogło zabraknąć m.in. władz miasta na czele z prezydentem Wojciechem Bakunem, radnych, dyrektorów przemyskich placówek oświatowych, a także przedstawicieli instytucji i organizacji na co dzień współpracujących z SOSW nr 3[paywall].

– Historia tego ośrodka jest bardzo ciekawa i niezwykle budująca. To historia ludzi, którzy poświęcili swoje życie, aby pomagać innym. Wszystko zaczęło się w 1947 roku, kiedy w tym najcięższym czasie – tuż po wojnie – dwadzieścioro dziewcząt znalazło schronienie przy ulicy Tatarskiej 4. Później nastąpił dynamiczny rozwój ośrodka, w którym do dzisiaj osoby potrzebujące otrzymują nie tylko wykształcenie, ale także znajdują nieocenioną pomoc i wsparcie. Życzę, abyście mieli siłę na dalsze lata pełnienia swojej szlachetnej misji. By przemyska młodzież zawsze miała tu wsparcie i aby czuła, że to jest prawdziwe i bezinteresowne – powiedział do zgromadzonych prezydent W. Bakun.

Wielkie wrażenie na zgromadzonych wywarł bogaty program artystyczny w wykonaniu uczniów SOSW nr 3. Wszystkich porwał także popis wokalny jednej z uczennic – Martyny Kołodziej.

Słów kilka o historii SOSW nr 3 w Przemyślu

Budynek przy ulicy Tatarskiej 4 stał się w 1947 r. schronieniem dla 20 dziewcząt pochodzących z gminy Bircza. Osieroconymi i okaleczonymi przez wojnę zaopiekowało się państwo, powierzając siostrom zakonnym kształcenie zawodowe w Domu Opieki dla Dziewcząt. Lata 1948 i 1949 przyniosły rozwój działalności ośrodka, który otrzymywał kolejno nazwy: Dom Szkolenia i Pracy, Dom Opiekuńczo-Wychowawczy dla Dziewcząt. Od 1948 r. można już mówić o rehabilitacji zawodowej inwalidek cywilnych, powstała wtedy bowiem dwuletnia Zasadnicza Szkoła Zawodowa o kierunku krawiectwa damskiego. Ponadto organizowano kursy przygotowujące do wielu profesji. Od stycznia 1950 r. kadrę pedagogiczną ośrodka stanowiły już przede wszystkim osoby świeckie. Zakładem kierowała dyrektor Kazimiera Broll. Kierownikiem szkoły krawieckiej został Stanisław Andruszków. Szkoleniem obejmowano inwalidki przybywające z całej Polski (około 100 osób),. Staraniem kierownictwa zakładu w roku szkolnym 1951 – 52 powstała filia szkoły podstawowej. W 1953 r. w miejsce nazwy Państwowy Zakład Szkolenia Inwalidek wprowadzono nazwę Zakład Szkolenia Inwalidek. W tymże roku uczennice po raz pierwszy złożyły egzamin kwalifikacyjny przed Komisją Egzaminacyjną. W 1964 r. dyrektorem placówki została Maria Podkowa. W zakładzie powstała dwuletnia Zasadnicza Szkoła Zawodowa Rachunkowości Rolnej, w której uczyli się i chłopcy. Długo oczekiwana modernizacja szkoły zakończyła się w 1974 r. oddaniem do użytku nowo wybudowanego skrzydła budynku. Zakład zyskał ponadto na funkcjonalności i estetyce. Z dniem 1 stycznia 1980 r. Zakład Szkolenia Inwalidów w Przemyślu stał się Zakładem Rehabilitacji Zawodowej Inwalidów. Od roku szkolnego 1999 – 2000 rozpoczęło funkcjonowanie 5-letnie Technikum Ekonomiczne i Handlowe. W trakcie cyklu kształcenia decyzją MEN zmieniła się jego nazwa na Liceum Ekonomiczne i Liceum Handlowe. Ważnym wydarzeniem było otwarcie 21 marca 1997 r. basenu rehabilitacyjnego.

Od 1 stycznia 2000 r. Zakład Rehabilitacji Zawodowej Inwalidów zmienił nazwę na Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 3. Równolegle zaczął w nim funkcjonować Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej. Obecnie ośrodek kształci młodzież niepełnosprawną w wieku od 15 do 24 lat. Uczniowie korzystają na zasadzie porozumienia z ZOZ z rehabilitacji zabiegowej, kinezyterapii, masażu, świadłolecznictwa, elektrolecznictwa i hydroterapii. Od 9 marca 2000 r. dyrektorem ośrodka jest Barbara Jabłońska.