Abecadło świąteczne

Anioł. Pasterzom mówił, że Chrystus się narodził. Boże Narodzenie. Jezus przyszedł na świat w Betlejem. Choinka. Może być żywa, albo sztuczna, ale musi być. Cała w bombkach, włosach anielskich i światełkach. Dwanaście potraw. Niezbędnik wigilijny –- począwszy od barszczu z uszkami, przez pierogi, gołąbki, karpia, kutię, aż po kompot z suszu, kluski z makiem i groch z kapustą.

Ewa i Adam. Mają imieniny – warto pamiętać. Fajerwerki – mogą być, i owszem, ale lepiej zachować je na sylwestra.

Gołąbki. Mogą być z ryżem, ziemniakami, grzybami.

Herod – postać niepopularna, z uwagi na swe niecne dokonania w wiadomej sprawie.

Igliwie – opada z choinki po świętach.

Jezus. Malusieńki, leży wśród stajenki, płacze z zimna, nie dała mu matusia sukienki.

Karp –  najlepiej królewski, może być w śmietanie, w galarecie, w sosie szarym albo w zalewie. Kolędy – lepiej bez zalewy, podobnie jak kolędnicy. Kutia – też na literę „k” – tylko raz w roku tak smakuje.

Ludzkim głosem mówią ponoć w tę noc zwierzęta, więc może lepiej nie słuchać, co mają nam do powiedzenia. Łyżka ma być po prawej stronie, podobnie jak nóż, widelec zaś po lewej.

Makowiec. Jedno z wielu ciast na stole. Byle nie za dużo maku, bo można podpaść pod ustawę.

Najlepsze życzenia – w SMS-ach, e-mailach, coraz rzadziej na kartkach.

Obrus na stole musi być, niekoniecznie biały, opłatek za to jak najbardziej biały. |

Puste miejsce przy stole, prezenty i pasterka.

Ryba – oczywiste skojarzenie świąteczne.

Szopka. Magiczne miejsce.

Śledź. Może być z miodem i orzechami – polecam.

Trzej królowie. To ci, co przynieśli mirrę, kadzidło i złoto. Telewizora nie przynieśli, więc lepiej nie nadużywać tegoż.

Ulgix – uwaga na przejedzenie.

Wigilia. Dzień bardzo ciepły, choć grudniowy. Zwykły dzień, w którym gasną wszelkie spory.

Xperia  – wyłączyć na czas świętowania.

Yeti też człowiek, jak przyjdzie – wpuścić i ugościć.

Zakończyć wypada tradycyjnie.

Życzę Wesołych i Pogodnych Świąt.