Emerytura za urodzenie dzieci. Ile osób w naszym regionie ją pobiera?

Od marca 2019 r., a więc już od ponad 3 lat, w Polsce wypłacane jest świadczenie „Mama 4+”. To forma finansowego wsparcia dla kobiet powyżej 60 roku życia, które urodziły i wychowały lub tylko wychowały co najmniej czworo dzieci. Na Podkarpaciu pobiera je 5 tys. matek.

Rodzicielskie świadczenie uzupełniające, bo tak dokładnie się nazywa, może być przyznane nie tylko matce, która ukończyła 60 lat i urodziła i wychowała albo tylko wychowała co najmniej czworo dzieci. O jego wypłatę może się ubiegać również ojciec, który ukończył 65 lat oraz wychował co najmniej czworo dzieci, ponieważ matka dzieci zmarła, porzuciła je lub przez długi czas ich nie wychowywała. W obu przypadkach jest jednak warunek – trzeba udowodnić, że nie posiada się dochodu zapewniającego niezbędne środki utrzymania.

– Maksymalna kwota świadczenia to wysokość najniższej emerytury, która od 1 marca bieżącego roku wynosi 1338,44 złotych brutto. Nie ma więc stałej kwoty, a to oznacza, że jeśli emerytura lub renta jest niższa od minimalnej emerytury, to stanowi ono dopłatę do wysokości najniższej emerytury – wyjaśnia Wojciech Dyląg, regionalny rzecznik prasowy ZUS w województwie podkarpackim. I dodaje, że celem świadczenia jest zapewnienie niezbędnych[paywall] środków utrzymania osobom, które nie mogły podjąć zatrudnienia lub z niego zrezygnowały, ponieważ poświęciły się wychowaniu co najmniej czwórki dzieci. Tym samym nie nabyły prawa do gwarantowanej minimalnej emerytury. Na Podkarpaciu pobiera je ponad 5 tys. osób.

Trzeba też pamiętać, że świadczenie „Mama 4+” wypłacane jest na wniosek, a nie z urzędu i że przysługuje pod warunkiem zamieszkiwania na terytorium Polski w trakcie jego pobierania. Także ośrodek interesów życiowych osoby składającej wniosek musi się znajdować na terytorium Polski przez co najmniej 10 lat, liczonych od ukończenia 16 roku życia. Wnioskodawca musi również posiadać polskie obywatelstwo lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich unii albo państw członkowskich EFTA (Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu ) i mieć prawo pobytu lub prawo stałego pobytu w Polsce lub zalegalizowany pobyt w Polsce.