Liryczne Jasło – sukces ucznia jarosławskiego liceum

W Miejskiej Bibliotece Publicznej w Jaśle odbyła się gala finałowa XXVII Ogólnopolskiego Konkursu Literackiej Twórczości Dzieci i Młodzieży „Liryczne Jasło”. Wśród nagrodzonych w kategorii szkół ponadpodstawowych znalazł się abiturient I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Jarosławiu – Jakub Borys, który zajął 2. miejsce.

Tegoroczny maturzysta, który ukończył klasę o profilu medycznym z rozszerzoną z chemią, matematyką i biologią, z ogromną pasją i zaangażowaniem opowiada o swojej, jakby nie było, bardzo humanistycznej i artystycznej pasji:

– Zamiłowanie do poezji wyszło dość naturalnie. Nie wiem, czy umiem wskazać konkretny moment w moim życiu, który mógłby symbolicznie oznaczać początek tej pasji – opowiada Jakub. –Myślę, że przede wszystkim w pewnym momencie uznałem, że ilość różnych bodźców, docierających do mnie ze wszystkich stron[paywall] ilość inspirujących rzeczy w moim otoczeniu są zbyt duże, a ujściem tych wszelkich przemyśleń i fantazji stało się właśnie zapisywanie swoich myśli.

Dlaczego akurat wierszem? Może dlatego, że nie musiałem budować w głowie całej fabuły, robić wstępu, zakończenia, dzielić myśli na akapity. Zapamiętuję różne sytuacje bardziej jak klatki z filmu niż spójne, długotrwałe wspomnienia, a przelanie ich w taki sposób na papier było zdecydowanie łatwiejsze i bardziej kojące.

Sposób na uwalnianie emocji

17. edycja Ogólnopolskiego Konkursu Literackiej Twórczości Dzieci i Młodzieży „Liryczne Jasło” nie była debiutem Jakuba. Rok temu zdobył tam wyróżnienie. W szkole duży wpływ na jego postrzeganie świata miała polonistka, Maria Kulikowska. Mimo że nie chodził do klasy z rozszerzonym językiem polskim, właśnie w formach lirycznych odnalazł swój sposób na uwalnianie emocji. Jakub zwraca uwagę, że ta osobliwa pasja daje mu swoistą wolność i niezależność.

– W poezji nie muszę podlegać jakiejkolwiek formie szufladkowania, przed czym bronię się rękami i nogami przez całe życie. Poezja umożliwia mi pisanie wszystkiego na własnych zasadach, nikt nie może zarzucić, że obserwacja poczyniona przeze mnie nie jest prawdziwa, bo jest to tylko i wyłącznie moje wyobrażenie. Może właśnie ta swoboda, brak piętnowania i nieustannej oceny, które towarzyszyły mi przez wszystkie lata w szkole, sprawiają, że to właśnie poezja jest dla mnie tak ważna – zauważa.

Poszukiwanie źródeł inspiracji

Nagrodą w konkursie poetyckim była publikacja zgłoszonych wierszy w tomiku poezji wydanym specjalnie na tę okazję. Jak zaznacza Jakub, by powstał jeden utwór, potrzeba wielu inspiracji: –  Na pewno kluczowy wpływ na mój rozwój artystyczny miała muzyka, która towarzyszy mi od najmłodszych lat. Nie ograniczam się do żadnego gatunku. Ze współczesnych artystek zdecydowanie mógłbym wyróżnić Taylor Swift i Phoebe Bridgers, których muzyka towarzyszy mi konsekwentnie od lat.

Właśnie ta umiejętność ubierania niewypowiedzianych i ciężkich do opisania myśli w magiczne i wysublimowane słowa jest dla mnie tak inspirująca. Od kilku lat ogromną rolę w moim życiu odgrywa także literatura i wydaje mi się, że muszę tu przywołać kilka kluczowych nazwisk. Przede wszystkim Sylvia Plath, Virginia Woolf, Olga Tokarczuk, czy nawet autorka młodego pokolenia Sally Rooney. Niezmiernie uwielbiam autorki, których twórczość pozbawiona jest jakichkolwiek schematów, a każde dzieło jest wędrówką wprost do ich umysłu i poczynionych przez nie spostrzeżeń. Inspiruje mnie wszystko, co związane z ludzkimi emocjami, psychiką.

Poeci dla poety

Do swoich ulubionych poetów Jakub zalicza trzech twórców, klasyków polskiej liryki:  Bolesława Leśmiana, Marię Pawlikowską-Jasnorzewską oraz Halinę Poświatowską. W każdym dostrzega inne walory i wartości. – – Ważne są dla mnie także wszelkie inne rzeczy związane z kulturą: fotografia czy film. Każda z nich umożliwia mi dodatkowe obcowanie z tym, co piękne, rozwój kolejnych obszarów mózgu i postrzeganie otaczającego mnie świata w coraz to inny sposób – dodaje.

Galę konkursową uświetnił wykład dr. Mariusza Kalandyka „Rewizje i prze(po)szukiwania”. Poeta i krytyk literacki zwrócił uwagę na nadejście nowej epoki zdominowanej przez obraz, podkreślając przy tym rolę twórczości literackiej. Wykład dotyczył także budowania własnego stylu oraz możliwości czerpania inspiracji od lokalnych pisarzy.

– Wiersz konkursowy nie był, jak to zwykle ma miejsce, wynikiem chwili. Ostatnie wersy tkwiły w moim notatniku miesiąc przed dokończeniem całości i mimo, że były skutkiem lęku i derealizacji, nie chciałem, by taki był jego finalny wydźwięk. Pragnąłem, by ten wiersz, mimo że będący swego rodzajem monologiem skierowanym do konkretnej osoby, skupiał się wokół moich wszelkich fascynacji i by tak samo jak w mojej głowie granica pomiędzy nawet skrajnymi emocjami była dość płynna.

Planuje studia medyczne

Jakub, myśląc o przyszłości, zdecydowanie kieruje się w stronę kariery medycznej, chociaż jest ostrożny w przedstawianiu swoich planów. – Pytanie o przyszłość nie należy do moich ulubionych, jednak nie mogę ukrywać, że moim głównym planem jest kierunek lekarski. Pasjonująca wydaje mi się psychiatria albo neurologia i to właśnie z nimi aktualnie chciałbym związać swoją przyszłość. Poezja zawsze wypełnia moją codzienność, dlatego z pewnością dalej tak będzie. Duże miasto daje więcej możliwości rozwoju, także będę chciał wykorzystać tę szansę. Czerpanie wiedzy o ludzkim umyśle, emocjach, przy jednoczesnym zapisywaniu ich, zdecydowanie brzmi jak coś, czym chciałbym się zajmować w przyszłości – mówi.

Młodemu poecie, przyszłemu medykowi, życzymy sukcesów i pielęgnowania swojej artystycznej wrażliwości. Poniżej publikujemy jeden z wierszy, które wygrały w jasielskim konkursie.

 łąka kwiatów nocy

popatrz na punkty błyszczące

usłane kwiatami przestworza

czytaj z nich kształty mych myśli

i nicość płynącą w mdłych słowach

zanurz się w toni wszechświata

z rozlanych materii kolorem

lśniącą barwami ziemskimi

od krwistej czerwieni – po fiolet

smakuj nieśpiesznie mą duszę

przez kształt włosów, po serce

dopóki dźwięki nie zgasną

i gestem wypełni się przestrzeń

*

obudź się w czułych ramionach

poranku, co przedświt scala

dowiedz się, czy jeszcze trwa spokój

czy właśnie zaczęła się jawa”