O jeden most za daleko

Z coraz większym zdziwieniem obserwuję kłótnię między posłanką Anną Szmidt-Rodziewicz a burmistrzem Jarosławia Waldemarem Paluchem. Iskrzyło między nimi już wcześniej, ale spór wokół planów budowy drugiego mostu zaczyna być zabawny. Kto wcześniej, co zrobił? Do jakich pukał drzwi i jak wielkie pieniądze dzięki temu spłynęły do jarosławskiej kasy.

Znana ze swej energiczności i skuteczności posłanka pierwsza poinformowała o pieniądzach na drugi most na Sanie w okolicach Szówska. Polityk, jak to polityk, nie ma obowiązku przy tej okazji opisywać całej historii pukania do różnych drzwi przez innych polityków czy samorządowców. Mniej lub bardziej subtelnie podkreśla swoją rolę. I tyle.

Burmistrz Jarosławia od pewnego czasu nie godzi się na pomijanie władz miejskich. Punktuje posłankę na oficjalnych konferencjach prasowych. Posłanka nie pozostaje dłużna. Wymiana ciosów trwa w najlepsze. Gazety lokalne mają o czym pisać.

Zastanawiam się jednak, czemu ta sytuacja służy. Zdaję sobie sprawę ze zbliżających się wyborów samorządowych. Potem przyjdzie czas na parlamentarne. Szum medialny politykom i samorządowcowm pewnie jest potrzebny, ale czy każdy szum? Każda zadyma? Wątpię. Jak już pisałem kilka tygodni temu, Jarosław oceniałem jako miasto, w którym gospodarczo dzieje się lepiej niż w innych miejscowościach naszego regionu. Okazało się, że niekoniecznie.

Rankingi ekonomiczne czasem są brutalne. O Jarosławiu, a konkretnie o jego władzach na różnych szczeblach krążyła, podobna jak o Rzeszowie, następująca opinia: w swoim gronie to my możemy się ostro traktować, ale jak trzeba powalczyć o dobro Jarosławia, jak o całości, barwy polityczne nie mają znaczenia. Na takim podejściu mieszkańcy zawsze korzystali.

Oby potyczka między panią poseł a burmistrzem nie przerodziła się w regularną wojnę ambicjonalną, na której wszyscy stracą.