Rok nieistnienia

13/11/2016 07:55

Już od pewnego czasu stało się tradycją, że państwo polskie oddaje cześć swoim wielkim obywatelom poprzez symboliczne poświęcenie im danego roku, najczęściej wtedy, gdy wiąże się to z okrągłą rocznicą ich śmierci czy urodzin. Może wydawać się to pustą celebracją, nie przynoszącą nam żadnych realnych korzyści, ale myślę, że czasem dobrze jest, gdy władze państwa oficjalnie przypominają o zasługach naszych nieprzeciętnych rodaków. Także i tych, którzy nie z bronią, ale z piórem w ręku tworzyli narodową tożsamość.

Jest to o tyle ważne, że w dzisiejszym świecie tak trudno o wyraziste autorytety, zaś wielkie postacie z przeszłości mogą budować nasze poczucie dumy i stanowić jakiś wzór dla nowych pokoleń.

I choć cała ta sprawa może budzić uśmiech politowania, to tak naprawdę wprawia mnie ona w nastrój przygnębiający. Bo pokazuje dobitnie, że rządzą nami (od wielu lat zresztą) ludzie, którzy kompletnie nie pojmują, na czym polega nasze duchowe bogactwo i którzy kultury wręcz nie znoszą.

Na szczęście na pocieszenie możemy sobie sami na własną rękę utwory Leśmiana poczytać. Na przykład taki Rok nieistnienia. Chyba będzie bardzo na czasie.