Wyjęci spod prawa

Jeszcze kilka miesięcy temu śmiałem się z opinii na temat niechęci obecnej władzy do ekologów, wegetarian i rowerzystów. Owszem, czytałem słynną nieszczęsną wypowiedź szefa polskiej dyplomacji, a nawet sam ją na tych łamach komentowałem, ale wciąż uważałem, że był to rodzaj przejęzyczenia, niefortunnego zwrotu i nic poza tym. Jednak moje naiwne przekonania wkrótce wzięły w łeb.

Otóż bowiem w ostatnim tygodniu pojawiła się w mediach informacja, że Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa chce nałożyć na rowerzystów obowiązek posiadania karty rowerowej. Ktoś mógłby pomyśleć, że to dobra zmiana: w końcu jej celem będzie podniesienie bezpieczeństwa na drogach. Jednak wystarczy poczytać trochę statystyk policyjnych odnośnie wypadków drogowych, by zrozumieć, jak nikłą rolę odgrywają rowerzyści w tym systemie. Otóż np. w 2014 r. kierujący rowerami byli sprawcami 6,7 proc.wszystkich wypadków drogowych (podczas gdy kierujący samochodami osobowymi – aż 75 proc.). Ktoś powie: nawet te 6,7 proc. to za dużo. Pewnie i tak, ale w tej samej statystyce okazuje się, że ponad 9 proc. wypadków spowodowali piesi, a jak na razie karty pieszego jeszcze nikt nie zamierza wprowadzać (choć kto wie?). Rowerzyści są za to raczej ofiarami wypadków, bo jak wiadomo chroni ich tylko zdrowy rozum i instynkt, w odróżnieniu od kierowców skrytych za stalą, blachą i poduszką powietrzną.

Czy obowiązek posiadania karty rowerowej może zmniejszyć ryzyko jazdy rowerem? Do tej pory musieli ją posiadać tylko nieletni (choć osobiście ze swego życia oraz relacji znajomych nie pamiętam ani jednej sytuacji, w której jakikolwiek stróż prawa by tę kartę sprawdzał). Teraz będą musieli wyrobić ją też dorośli, którzy nie posiadają prawa jazdy na samochód. I tu jest cała śmieszność sytuacji, bo – poza nielicznymi wyjątkami – większość dorosłych ludzi jeżdżąca w Polsce na rowerach ma prawo jazdy. A ponadto posiadanie prawa jazdy niczego nie gwarantuje, bo większość wypadków powodują właśnie ich posiadacze. W efekcie okazuje się, że cały ten poważny wysiłek legislacyjny nakierowany jest na bardzo małą grupę ludzi. Biorąc to pod uwagę – można stwierdzić, że działanie owo raczej w ogóle nie przysłuży się bezpieczeństwu na drodze, a jego jedyny sens to chyba po prostu czysta złośliwość wobec cyklistów (bo o głupotę nie śmiem podejrzewać pracowników żadnego ministerstwa).

Ale gdyby rzeczywiście weszło owo prawo w życie, to kto miałby zająć się tymi kursami na kartę rowerową dla dorosłych? Kto przeprowadzałby egzaminy? No i wreszcie: kto by kontrolował rowerzystów na drogach? Choć chyba te zadania mogłyby przejąć nowe ochotnicze formacje obrony narodowej, których obowiązkiem – jak czytamy w projekcie MON – będzie m.in. zapobieganie wystąpieniom przeciwko władzy oraz dbanie o porządek publiczny. Z pewnością wyposażone w broń maszynową (jak zakłada projekt) patrole będą budzić respekt i poszanowanie nowego prawa drogowego. A przecież w państwie nie ma nic ważniejszego niż poszanowanie dla prawa.