Za nami kolejny dyżur pracowników ZUS

Kolejny owocny dyżur pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odbył się w naszej redakcji w środę, 16 kwietnia. Mimo natłoku spraw związanych z przygotowaniami do świąt, telefonów od czytelników nie brakowało. Wszelkie wątpliwości starali się jak zawsze skutecznie rozwiewać Alicja Fedyk, naczelnik Wydziału Świadczeń Emerytalno-Rentowych Inspektoratu ZUS w Przemyślu oraz Wojciech Dyląg, regionalny rzecznik prasowy ZUS w województwie podkarpackim.

Kolejny już z rzędu dyżur telefoniczny w redakcji ŻP poświęcony był rencie wdowiej i świadczeniu wspierającemu. Mimo iż nie brakuje przekazów medialnych na ten temat, wciąż jeszcze wiele osób ma w tym obszarze pytania i wątpliwości. Poniżej prezentujemy odpowiedzi na kilka zadawanych najczęściej podczas redakcyjnych dyżurów pytań. Nasi czytelnicy pytają m.in. o to, dlaczego owdowienie przed 55 lub 60 rokiem życia pozbawia prawa do renty wdowiej? Otóż zgodnie z zapisami ustawy emerytalnej osoba uprawniona ma prawo do wypłaty świadczeń w zbiegu, jeśli nabyła prawo do renty rodzinnej po zmarłym małżonku nie wcześniej niż 5 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego określonego w art. 24 ust. 1 ustawy emerytalnej (czyli wieku 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn). Z tego przepisu wynika, że kobiety, które owdowieją, zanim skończą 55 lat, i mężczyźni, którzy owdowieją przed ukończeniem 60 lat, nie spełniają jednego z warunków wymaganych do ustalenia prawa do wypłaty renty wdowiej. Wiele osób zastanawia się też, czy mogą pobierać rentę wdowią, jeżeli mają prawo do emerytury z ZUS i renty rodzinnej z WBE (Wojskowego Biura Emerytalnego)?  Jak wyjaśniają pracownicy ZUS, w takim przypadku można pobierać rentę wdowią, po spełnieniu wymaganych przepisami warunków do wypłaty połączonych świadczeń. Wniosek o ustalenie prawa do wypłaty renty wdowiej można natomiast złożyć w dowolnej instytucji, w której ma się ustalone prawo do renty rodzinnej lub do własnego świadczenia. A więc w WBE albo w ZUS.

Limity dorabiania i wiek

Kolejne z często padających pytań brzmi: jak liczyć wiek, gdy się przeszło na wcześniejszą emeryturę? Jak wyjaśniają przedstawiciele ZUS, warunkiem wypłaty świadczeń łącznie z rentą rodzinną (tj. renty wdowiej), jest osiągnięcie powszechnego wieku emerytalnego, czyli 60 lat dla kobiet oraz 65 lat dla mężczyzn. Nurtująca dzwoniących kwestia dotyczyła też limitów dorabiania na rencie wdowiej. Rzecznik prasowy ZUS na Podkarpaciu W. Dyląg śpieszy z wyjaśnieniem.

– Świadczenia w związku z osiąganiem wynagrodzenia będą rozliczane na dotychczasowych zasadach, czyli osoby, które są w powszechnym wieku emerytalnym (mają skończone odpowiednio – 60 lat kobiety, 65 lat – mężczyźni) i mają prawo do emerytury, mogą do niej dorabiać bez ograniczeń. Natomiast osoby, które[paywall] mają przyznane świadczenia (np. rentę z tytułu niezdolności do pracy, nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, emeryturę pomostową) na podstawie przepisów obowiązujących przed obniżeniem powszechnego wieku emerytalnego (przed 1 października 2017 r.), czyli mają przyznane świadczenia do wydłużonego wieku emerytalnego, rozliczają się na ogólnych zasadach. Oznacza to, że jeżeli te osoby, po ukończeniu obecnie obowiązującego wieku emerytalnego, (60 lat kobieta, 65 lat mężczyzna) nie złożyły wniosku o emeryturę, mają obowiązek przekazywać do ZUS zaświadczenie o osiąganym przychodzie do czasu nabycia prawa do powszechnej emerytury (po złożeniu wniosku o emeryturę). Ich świadczenia są rozliczane (obniżane lub zawieszane) w związku z osiąganym przychodem – tłumaczy.

Dla osób z niepełnosprawnością

Mniej pytań dotyczyło tzw. świadczenia wspierającego. Przypominamy zatem najważniejsze kwestie. Osoba z niepełnosprawnością, która chce otrzymać świadczenie wspierające, musi złożyć do wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności wniosek o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Aby mogła się ubiegać o wydanie takiej decyzji, musi mieć status osoby z niepełnosprawnością potwierdzony w formie: orzeczenia o niepełnosprawności i jej stopniu wydanego przez zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności; orzeczenia o niezdolności do pracy lub orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji wydanego przez lekarzy orzekających w ZUS; orzeczenia o inwalidztwie – wydanego przed wrześniem 1997 r. przez komisje lekarskie do spraw inwalidztwa i zatrudnienia.