Tragedia w opactwie benedyktynek. „Nie wińcie całego narodu za czyn konkretnego człowieka” [PODSUMOWANIE, ZDJĘCIA]

O tragicznych wydarzeniach Komendę Powiatową Policji w Jarosławiu zawiadomił jeden z duchownych z opactwa. Natychmiast na miejsce przybyli m.in. funkcjonariusze policji oraz cztery karetki pogotowia Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Przemyślu. Ranne osoby zostały przetransportowane do szpitali w: Jarosławiu, Przemyślu i Przeworsku. Jedna z nich, przewieziona na SOR Centrum Opieki Medycznej w Jarosławiu, niestety, zmarła. To 72-letni, pochodzący z Grzęski, ksiądz Stanisław Zbojnowicz. Inny duchowny, rektor kościoła rektoralnego pw. św. Mikołaja i św. Stanisława w Jarosławiu ks. Marek Pieńkowski był w stanie krytycznym. W jarosławskim COM przeszedł dwie skomplikowane operacje, które uratowały mu życie, ale jego stan wciąż jest ciężki. Pojawił się spory informacyjny chaos. 

Na miejscu tragedii policjanci zatrzymali sprawcę. Okazał się nim 31-letni obywatel Ukrainy Ihor M. Biegli pracujący na miejscu wyjaśniali dokładny przebieg i okoliczności zdarzenia. Sprawę do prowadzenia przejęła Prokuratura Okręgowa w Przemyślu. Prokurator prowadzący ją wystąpił o ustanowienie dla podejrzanego obrońcy z urzędu, a także powołał biegłego tłumacza z języka ukraińskiego do udziału w czynnościach i translacji pism procesowych. Burmistrz Jarosławia Marcin Nazarewicz ogłosił w mieście żałobę, która potrwała do niedzieli, 27 września br. Odwołane zostały wszystkie imprezy.

• „Morderca z Jarosławia jest w rękach polskiej policji. Trwają czynności. Sprawca to obywatel Ukrainy. Będzie ukarany z całą surowością polskiego prawa. Łączę się w bólu z bliskimi ofiar tego brutalnego ataku”

– napisał m.in. premier polskiego rządu D. Tusk.

Podobnie wypowiedział się także minister spraw wewnętrznych i administracji Marcin Kierwiński.

• „Ukrainiec, który dokonał morderstwa w Jarosławiu, jest w rękach policji. Trwają z nim czynności śledczych. Odpowie za ten czyn z całą surowością polskiego prawa. Wsparcie psychologiczne jest udzielane na miejscu osobom, które były świadkami tego morderstwa”

– napisał.

Na tę tragedię zareagował także prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski.

• „(…) W Opactwie Sióstr Benedyktynek w Jarosławiu obywatel Ukrainy dopuścił się straszliwej zbrodni. Jesteśmy wstrząśnięci tym złem (…). Sprawca tego zła musi ponieść pełną odpowiedzialność zgodnie z obowiązującym prawem. Liczymy na szybkie i rzetelne wyjaśnienie wszystkich okoliczności”

– napisał m.in.

Przeprowadzenie wszystkich czynności procesowych z udziałem podejrzanego było niemożliwe. Pojawiło się kilka wersji przebiegu zdarzenia. Jedną z nich była relacja 40-letniej Ukrainki, pani Katii, mieszkającej od 4 lat w Jarosławiu i pracującej w jarosławskim klasztorze. Opowiedziała o przebiegu dramatycznych zdarzeń Polskiej Agencji Prasowej.

Z jej słów wynikało, że w czwartek rano do klasztornej kuchni wszedł nieznany nikomu wcześniej mężczyzna, który poprosił o szklankę wody. Sytuacja stała się niezwykle napięta, gdy jeden z duchownych zwrócił mu uwagę, że w tym pomieszczeniu mogą przebywać wyłącznie pracownicy. W tym momencie 31-latek wpadł w szał. Chwycił za leżący w kuchni nóż i z furią zaatakował księdza. Na ratunek rannemu natychmiast ruszyli inni obecni na miejscu ludzie. Napastnik nie zamierzał jednak odpuścić i zaczął atakować kolejne osoby, które próbowały go powstrzymać i obezwładnić.

25 września br. Prokuratura Okręgowa w Przemyślu wydała w tej sprawie komunikat.

– wyjaśniła rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej w Przemyślu prokurator Małgorzata Taciuch-Kurasiewicz.

Dodała, że biegli stwierdzili, iż nie można aktualnie określić, kiedy stan psychiczny Ihora M. unormuje się na tyle, by pozwolił na przeprowadzenie czynności procesowych z jego udziałem.

– powiedziała prok. M. Taciuch-Kurasiewicz.

Ihor M. jest podejrzany o to, że – działając w zamiarze bezpośrednim – pozbawił życia ks. Stanisława Zbojnowicza, używając noża. Zadał mu liczne ciosy, powodujące rany kłute, które skutkowały jego śmiercią. Następnie usiłował pozbawić życia: Krzysztofa G., ks. Marka Pieńkowskiego, ks. Adriana Mantykiewicza oraz Ewę S., powodując u nich liczne obrażenia, co skutkowało u pokrzywdzonych ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu, który realnie zagrażał ich życiu. Ihorowi M. grozi kara dożywotniego pozbawienia wolności. Formalne przedstawienie zarzutów zależy od stanu zdrowia 31-latka.

W Jarosławiu panowała atmosfera żałoby. Miejsce zbrodni przez wiele godzin zabezpieczali technicy kryminalni, a teren wokół opactwa otoczono policyjnymi taśmami. Przed bramą klasztoru mieszkańcy zapalali znicze, modlili się i wspominali zmarłego kapłana. 

W sobotę, 26 września br., odbył się marsz milczenia. Setki mieszkańców miasta, ale i przyjezdnych przemaszerowało spod jarosławskiego ratusza pod opactwo sióstr benedyktynek. Tam modlitwę za zmarłego księdza oraz poszkodowanych poprowadził kapelan środowisk narodowych, ks. Mateusz Olbrot. W kilkuminutowym przemówieniu podkreślił, że milczenie stanowiło wyraz bólu, gniewu i pytań o przyczyny tragedii. Przypomniał również postawę zmarłego ks. Stanisława, który oddał życie, chroniąc inne osoby. Ks. M. Olbrot zaapelował o wsparcie dla medyków oraz modlitwę w intencji rodzin dotkniętych zdarzeniem.

29 września br. w rodzinnej Grzęsce odbył się pogrzeb ks. Stanisława Zbojnowicza.

Fragmenty kazania jednego z poszkodowanych w tragicznym zdarzeniu w opactwie ss. Benedyktynek w Jarosławiu ks. Adriana Mantykiewicza:

• „(...) Nie będę ukrywał, że dla mnie to kazanie jest trudne. Nie będę ukrywał, że ten czas, który ostatnio przeżywamy, w sposób szczególny dla mnie jest ciężki. Ale wiem jedno, że jestem uczniem Jezusa Chrystusa. Jestem uczniem mojego Mistrza, jestem uczniem mojego Pana. A Chrystus uczy mnie miłości. Miłości, która dała się ukrzyżować. Miłości, która oddała życie za swoich nieprzyjaciół. Taki jest mój Pan i Mistrz. A ja jestem Jego sługą (...). I z tego miejsca, jako uczeń Jezusa Chrystusa, pragnę w swoim imieniu, w imieniu księdza Marka i w imieniu księdza Stanisława powiedzieć bardzo dobitnie, że wybaczamy! I prosimy o modlitwę za nas. Za modlitwę za księdza Stanisława, o spokój jego duszy, o zdrowie dla księdza Marka, który ciągle walczy o życie w szpitalu oraz za mnie, abym jak najszybciej wrócił do pełni swoich obowiązków i mógł tutaj dalej wam służyć.
• Ale w sposób szczególny proszę Was o modlitwę za naszego oprawcę i o łaskę nawrócenia dla niego. Te słowa, które wypowiadam, mówię z głębi swojego serca. Jemu ta modlitwa jest najbardziej potrzebna. Bo nieważne, co się wydarzyło. Zło, które się wydarzyło tutaj, w naszym opactwie, my musimy przezwyciężyć dobrem, miłością i przebaczeniem. Dlatego proszę Was, abyście i Wy przebaczyli, bo to również Was wszystkich dotknęło. I z tego miejsca też chcę Was prosić, abyście nie winili narodu, z którego był oprawca, bo zła dokonał konkretny człowiek, zła dokonała konkretna osoba, która ma swoje imię, swoje życie, która odpowiada za swoje czyny. Nie dokonali tego inni ludzie. To była jedna, jedyna osoba.
• Dlatego proszę Was, abyście nie odpowiadali złem za zło, ale miłością, wsparciem, zrozumieniem i troską. Proszę Was o szacunek dla ludzi, którzy żyją w naszym opactwie, w naszym mieście, w naszym województwie i w naszym kraju. Proszę was, abyście się wzajemnie szanowali i wspierali jako dwa bratnie narody (...).
• Więc bracia, drogie siostry i wszyscy Wy, którzy to słyszycie, bądźmy uczniami Chrystusa, uczniami, którzy miłością, troską, szacunkiem, pomocą, życzliwością, pomagają innym. Nieważne kim są, z jakiego narodu pochodzą, jakiej są religii, koloru skóry, ale są ludźmi. Mają swoją godność i my nie pozbawiajmy nikogo godności. Dlatego proszę Was, módlmy się za siebie nawzajem. Troszczmy się o siebie i kochajmy wszystkich tych, których spotkamy na drodze naszego życia. A kiedy będziemy widzieli nieprawość, kiedy będziemy widzieli, że ktoś kogoś prześladuje, nie pozostańmy cicho, ale upomnijmy, bo każdy ma się u nas czuć jak w domu. Nie tylko w naszym opactwie, ale w całym naszym narodzie. Amen”.