Zmarł ks. Bronisław Żołnierczyk – honorowy obywatel Przemyśla

W wieku 80 lat zmarł ks. prałat Bronisław Żołnierczyk – pierwszy dyrektor Caritas Archidiecezji Przemyskiej, założyciel schroniska dla bezdomnych w Przemyślu oraz asystent kościelny dla wszystkich kół Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta w Polsce. W 2006 r. otrzymał honorowe obywatelstwo Przemyśla.

Ks. Żołnierczyk zmarł w sobotę, 24 października. Pogrzeb odbył się we wtorek, 27 października, w parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sanoku-Posadzie. Mszy św. przewodniczył biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej Stanisław Jamrozek.

– Chciałbym podziękować w imieniu całej diecezji księdzu prałatowi za jego wielkie serce i oddanie. Św. Paweł w Liście do Galatów pisze, że dopóki mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim, a szczególnie naszym braciom w wierze. Ksiądz prałat potrafił to pięknie odczytać i to realizował – powiedział bp Jamrozek.

Kazanie wygłosił ks. Marian Bocho, proboszcz kolegiaty jarosławskiej i były dyrektor Caritas. – Ksiądz prałat dostrzegał biednych i zagubionych, jak[paywall] dobry pasterz. To spotkania z ludźmi zagubionymi, rozmowy, modlitwa z nimi i za nich, organizowane rekolekcje, spotkania, podawanie dłoni upadłym, budzenie i przywracanie nadziei w sercach. Tak wielkie poświęcenie ludziom ubogim. Bo służąc im, miał świadomość, że służy samemu Chrystusowi – powiedział.

Głos zabrał również Emil Jurkiewicz, przedstawiciel Zarządu Głównego Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta. – To, że w Polsce przez te 40 lat powstało ponad 160 placówek; to, że poczucie bezpieczeństwa dach nad głową i miskę strawy na co dzień ma wiele tysięcy osób, to i jego zasługa. Wielka to sprawa móc współtworzyć z nim to dzieło, jakim jest dzieło świętego Brata Alberta – powiedział, przypominając ponad 30-letnią działalność ks. Żołnierczyka w zarządzie głównym tej instytucji.

Pomagał komu mógł

Ks. prał. Bronisław Żołnierczyk ur. 21 marca 1940 r. w Sanoku. Święcenia kapłańskie przyjął 21 czerwca 1964 r. w katedrze w Przemyślu. Od 1986 r. pełnił funkcję dyrektora diecezjalnej komisji charytatywnej. Z jego inicjatywy w 1989 r. powstało Koło Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta w Przemyślu oraz schronisko dla bezdomnych mężczyzn. Z ramienia Episkopatu Polski i zarządu głównego Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta w 2001 r. został mianowany asystentem kościelnym dla wszystkich kół Towarzystwa w Polsce.

W 1990 r. został pierwszym dyrektorem Caritas Archidiecezji Przemyskiej, tworząc struktury tej organizacji. „Opieką materialną i duchową obejmował rodziny wielodzietne oraz ludzi z domów spokojnej starości przy ulicy Jasińskiego i Basztowej oraz pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej na Lipowicy oraz wspierał Braci Albertynów w Przemyślu w ich pracy opiekuńczo-charytatywnej nad ludźmi psychicznie chorymi. W okresie stanu wojennego i kryzysu gospodarczego, doposażył w nowoczesny sprzęt, lekarstwa i żywność oraz w środki czystości szpitale w Przemyślu i Szpital Psychiatryczny w Żurawicy” – czytamy w biogramie na stronie internetowej archidiecezji przemyskiej.

Założył też Dom Matki i Dziecka w Przemyślu, który pod auspicjami Caritas funkcjonuje po dziś dzień.

Ściśle współpracował z innymi organizacjami niosącymi pomoc chorym i niepełnosprawnym. Podejmował szereg inicjatyw na terenie Przemyśla i całej diecezji. Był także inicjatorem powstania w wielu miastach Ruchu Wiara-Światło „Muminki”, który skupiał dzieci i młodzież niepełnosprawną psychicznie oraz ich rodziców.

W 2006 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Przemyśla oraz Złoty Krzyż Zasługi nadany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego.