„Powierz Panu swoją drogę”... Mateusz Pieniążęk poszukiwał smugi światła

Mateusz, z urodzenia Przeworszczanin, z wyboru mieszkaniec Łętowni,  konkretnie domu położonego na Zielonym Wzgórzu. Tam – ponad trzy dekady temu – poznałem Pieniążków. W miejscu szczególnym. Pełnym ciepła, rodzinnej, literackiej aury, z najważniejszym meblem: fortepianem, w otoczeniu zieleni, kwiatów, owocowych drzew, gdakających kur. Nie wiem, czy gdaczą do dzisiaj.

Mateusz był autorem kilkudziesięciu tomików wierszy. Tyluż samo wydań książkowych legend regionalnych, utworów dla dzieci. Autorem i kompozytorem pastorałek, kolęd. Od lat osiemdziesiątych związany oblaturą z tynieckimi benedyktynami, co zaowocowało utworami dokumentującymi duchową podróż Mateusza. Niezmordowany wędrowiec podkarpackich szlaków.

W pejzaż Łętowni i Przemyśla na stałe wpiszą się jego oryginalne ubiory, kolorowe szaliki, burza siwych włosów, pogoda ducha, dowcip i życzliwość. Nie podejmuję się oceny bogatej spuścizny twórczej Mateusza. Zrobią to osoby zawodowo zajmujące się krytyką literacką. Mnie ujmowała, nie tak częsta u twórców, próba uchwycenia tego, co w ludziach, zwierzętach, przyrodzie nieprzemijające: woli życia mimo wszystko. Konsekwentnie poszukiwał smugi światła zamiast Conradowskiej smugi cienia.

W bodajże ostatnim wywiadzie udzielonym w kwietniu tego roku Polskiemu Radiu Rzeszów na pytanie prowadzącej rozmowę Anny Leśniewskiej, co było dla niego w życiu najważniejsze, odpowiedział: miłość. Miłość do żony, dwójki ich dzieci i wnuków. Rodzina, żona, dzieci, wnuki, ludzie, których kochał, ukochane zwierzęta, drzewa; możliwość śmigania rowerem po nieodkrytych drogach, możliwość pisania wierszy, komponowania; możliwość smakowania życia w każdym jego przejawie. Jeżeli Mateusz wyobrażał sobie raj, to chyba właśnie tak.

Mateuszowi dziękuję za lata współpracy z redakcją Życia Przemyskiego, Życia Podkarpackiego, za jego teksty i pamięć smaku domowego wina i jabłek z przydomowego ogrodu, którymi poczęstowali mnie Pieniążkowie podczas naszego pierwszego spotkania. Dziękuję. Szerokiej drogi. Niech Aniołowie…

Artur Wilgucki

Redaktor naczelny

Życie Przemyskie

Życie Podkarpackie