25-lecie sakry biskupiej metropolity przemyskiego ks.abpa Adama Szala [ZDJĘCIA]

Na początku mszy świętej bp Krzysztof Chudzio odczytał list gratulacyjny, który abp A.Szal otrzymał z Watykanu od Ojca Świętego Leona XIV, w którym zawarł m.in. słowa:

Metropolita przemyski świętujący ćwierćwiecze swojej sakry biskupiej, podczas homilii, wzywał do dziękczynienia Bogu za Tajemnicę Trójcy Świętej.

– mówił.

Na zakończenie Eucharystii, metropolita przemyski, „w dowód uznania oraz wdzięczności za wieloletnią posługę pasterską w archidiecezji przemyskiej, a także za życzliwość i otwartość na potrzeby Straży Granicznej” został oznaczony Złotą Odznaką Pamiątkową, która wręczył Komendant Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej, gen. bryg. SG Tomasz Zybiński. Życzenia złożyli także przedstawiciele różnych stanów i wspólnot działających w archidiecezji przemyskiej. Nie brakowało również przedstawicieli samorządów oraz parlamentarzystów. 

Biografia (za: Archidiecezja Przemyska)

Abp Adam Szal urodził się 24 grudnia 1953 w Wysokiej. W 1972 został przyjęty do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. W trakcie studiów odbył zasadniczą służbę wojskową w jednostce kleryckiej w Bartoszycach (1972–1974). Święceń prezbiteratu udzielił mu 31 maja 1979 w katedrze przemyskiej ówczesny biskup diecezjalny Ignacy Tokarczuk. W 1980 uzyskał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim magisterium z teologii. Na tej samej uczelni kontynuował studia z zakresu historii Kościoła, ukończone w 1990 uzyskaniem doktoratu na podstawie dysertacji „Duchowieństwo diecezji przemyskiej obrządku łacińskiego w latach 1918–1939″. W latach 1979–1982 posługiwał w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Lutczy (obecna diecezja rzeszowska), w latach 1982–1984 w parafii pw. Trójcy Świętej w Krośnie, a w latach 1987–1988 w parafii pw. Ducha Świętego w Przeworsku. W 1988 został dyrektorem Biblioteki Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu i wykładowcą historii Kościoła w Instytucie Teologicznym w Przemyślu. Od 1991 był prefektem alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu, a w latach 1996–2001 piastował stanowisko rektora przemyskiego seminarium. W 1999 został kanonikiem gremialnym Przemyskiej Kapituły Metropolitalnej, a w 2005 objął w niej funkcję prepozyta. 16 listopada 2000 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji przemyskiej ze stolicą tytularną Lavellum. Święcenia biskupie otrzymał 23 grudnia 2000 w bazylice archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela w Przemyślu. Głównym konsekratorem był abp. Józef Michalik, arcybiskup metropolita przemyski, a współkonsekratorami bp. Stefan Moskwa, biskup pomocniczy przemyski, i bp. Edward Białogłowski, biskup pomocniczy rzeszowski. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Gloria Tibi Trinitas” (Chwała Tobie, Trójco Święta). W archidiecezji przemyskiej objął urząd wikariusza generalnego. 30 kwietnia 2016 roku papież Franciszek mianował go arcybiskupem metropolitą przemyskim. Urząd kanonicznie przejął 11 maja 2016 roku, natomiast ingres do archikatedry przemyskiej odbył 21 maja 2016. 29 czerwca 2016 odebrał od papieża Franciszka paliusz, który 2 lipca 2016 roku w archikatedrze przemyskiej, wedle obowiązującego wtedy zwyczaju, nałożył mu arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce. W strukturach Konferencji Episkopatu Polski w latach 2007–2017 był delegatem ds. Ruchu Światło-Życie. W 2001 został członkiem Rady (później Komisji) ds. Misji, w latach 2008–2014 zasiadał w Komisji ds. Młodzieży, a w 2018 wszedł w skład Zespołu ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych, dołączył także do składu Komisji Duszpasterstwa. Ponadto został członkiem Komisji Nadzorczej Krajowego Biura Organizacyjnego Światowych Dni Młodzieży. W 2020 konsekrował biskupa pomocniczego przemyskiego Krzysztofa Chudzia. Był współkonsekratorem podczas sakr biskupa pomocniczego przemyskiego Stanisława Jamrozka (2013) i nuncjusza apostolskiego w Angoli oraz na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej Kryspina Dubiela (2024).