Autostop

„Autostop, autostop/ wsiadaj bracie, dalej hop/ rusza wóz, będzie wiózł/ będzie wiózł nas dziś ten wóz” – śpiewała kiedyś Karin Stanek, zachęcając do przejechania tym sposobem nawet Europy. A było o czym śpiewać. Zjawisko pod tytułem „autostop” było jednym z najpopularniejszych sposobów na przemieszczanie się. Podróżowano więc wzdłuż i wszerz, naprzód i z powrotem

Proceder ten był oczywiście bezpłatny, więc odległości nie miały specjalnego znaczenia. Można było w ten sposób dotrzeć np. z Przemyśla nad Bałtyk czy na Mazury, zaliczając po drodze wiele atrakcji. Dla fasonu wskazana była książeczka autostopowicza, którą za przystępną cenę można było nabyć w biurze turystycznym. Uprzejmy kierowca zbierał wydarte z książeczki kupony, a wraz nimi kilometry, które przejechał z autostopowiczami. Dla rekordzistów przewidziane były jakieś bonusy, ale nie o to szło. Samochodów było mało, a chętnych do jazdy – cała masa. Akcja miała zachęcać kierowców do zatrzymywania się i przewożenia amatorów tej formy podróżowania. Czasy środkowego Gierka rządziły się trochę innymi prawami, niż bywa to dzisiaj. Bezinteresowność zdarzała się częściej i nie wszystko przeliczało się na pieniądze, których zresztą nikt za dużo nie posiadał. Pamiętam kierowcę ciężarówki, który za szybą w szoferce poukładał rząd książeczek (na okładce charakterystyczne kółko „stopu”) i dumny wiózł kilkunastu długowłosych osobników obojga płci, z całym majdanem. Towarzystwo leżało na podłodze „stara”, pod plandeką, pomiędzy namiotami, plecakami, śpiworami, kocherami, menażkami i całą resztą. Grała jakaś gitara i nikt się niczym nie martwił.  Dzisiaj zatrzymywanie się przy drodze bywa ryzykowne. Takie czasy.

Ostatnio pojawiła się najnowsza wersja autostopu. Co tam jakieś unoszenie kciuka. Siekiery, maczety i noże-to jest konkretny sposób na stop dla auta. Trudno się nie zatrzymać, kiedy ktoś rozpali ognisko na szosie, a drogę zablokuje banda zbrojnych w kominiarkach. Taki autostop, można rzec – „ na maczetę” –  miał się rozegrać ostatnio przy jednej z pięknych polskich dróg. 200 kiboli zorganizowało zasadzkę przy autostradzie A-4. Oddział utworzony z kiboli Ruchu Chorzów, Wisły Kraków i Elany Toruń planował przepuścić szturm na przemieszczające się autostradą oddziały szalikowców Śląska Wrocław. Tylko dzięki błyskawicznej i stanowczej reakcji śląskiej policji nie doszło do rozlewu krwi. W lesie, koło Zabrza zaparkowano ok. 50 samochodów. Wysiedli z nich młodzi ludzie, część w kominiarkach. Szykowano się do ataku. Podczas obławy policyjnej zakwestionowano oręż w postaci maczet, siekier, pałek teleskopowych, noży oraz miotaczy gazu. Uzbierano tego cały stos. W samochodach znaleziono też kominiarki oraz ochraniacze na szczęki. Karin Stanek, śpiewając , dawno temu, tak przedstawiała sytuację na drogach: „Gdzie szosy biała nić/ tam bracie śmiało wyjdź/ i nie martw się, co będzie potem”. Słowa te tylko częściowo okazały się prorocze. Co prawda niektórzy śmiało wychodzą na szosy, ale za to trzeba się martwić, co będzie potem.