Egzotyka tropikalnego lasu na tarasie

Coraz powszechniejszą metodą wykończania tarasów zewnętrznych jest zastosowanie drewna egzotycznego. Zalet takiego wykończenia jest wiele; taras wykończony drewnem świetnie się komponuje z każdym rodzajem elewacji, a jeżeli się łączy bezpośrednio z ogrodem, tworzy piękne miejsce wypoczynku.

Drewno w przeciwieństwie do innych materiałów nie nagrzewa się do wysokiej temperatury od promieni letniego słońca i pozwala nam na swobodne poruszanie się po tarasie nawet boso. Jesienią drewniane deski dają nam nie tylko poczucie estetycznego wykończenia, ale też ciepła. Zimą bezpieczniej wyjdziemy na zewnątrz, gdyż pod warstwą śniegu nie ma śliskiej, gładkiej powierzchni tylko stabilne ryflowane deski. – Obecnie mamy do dyspozycji coraz więcej gatunków drewna pochodzących z różnych rejonów świata. Cechują je rozmaite barwy i struktury, jednak wybierając produkt dla siebie, powinniśmy zwrócić uwagę przede wszystkim na to, czy taras będzie zadaszony, czy odkryty? Nasłoneczniony czy zacieniony ? A także jaki kolor tarasu chcemy uzyskać? Bo na przykład brak impregnacji powoduje naturalne ciemnienie i patynowanie – podpowiada Grzegorz Pęcak, właściciel stolarni wykonującej tarasy z drewna egzotycznego.

Bangkirai posiada wysoką odporność na ścieranie, uszkodzenia i zarysowania.

Egzotyczni goście

Drewnem prosto z deszczowych lasów Azji Południowowschodniej jest bangkirai. To ciężkie, trwałe drewno, o znacznej odporności na działanie czynników atmosferycznych i biotycznych, czyli insekty i grzyby. – Wykorzystane w architekturze ogrodowej nie wymaga dodatkowej konserwacji, ale aby zachować jego naturalną kolorystykę, należy co najmniej raz do roku wykonać olejowanie drewna jakościowymi olejami. Zapobiega to naturalnemu patynowaniu na kolor srebrno-szary. W bangkirai pojawiają się otwory szpilkowe powodowane przez owady, czego nie należy postrzegać jako wadę drewna, ponieważ żyją one jedynie w drzewach żywych. Z lasów Oceanii i Azji Południowowschodniej pochodzi też drewno o odcieniu pomarańczowym przechodzącym w brąz – merbau. Równie twarde i wytrzymałe na warunki atmosferyczne. Jeżeli nie zostanie odpowiednie zakonserwowane, mocno ciemnieje – opisuje G. Pęcak.

Massaranduba to drewno o odcieniu jasnoróżowym wyraźnie oddzielonym od czerwonobrązowego, lekko purpurowego.

Z obszarów lasów tropikalnych w Brazylii i Surinamu pochodzi guiana teak, czyli basralocus. Wykorzystywane jest jako deski tarasowe, elewacyjne i parkiety, ponieważ należy do najtwardszych, najbardziej wytrzymałych gatunków drewna i długo możemy cieszyć się jego pięknem. Jest odporny na pleśń i gnicie. Jednak narażone na skrajne warunki atmosferyczne może się patynować. – Z czasem srebrzystą powłoką pokrywa się też massaranduba, przywożone z Ameryki Południowej. To drewno o odcieniu jasnoróżowym wyraźnie oddzielonym od czerwonobrązowego, lekko purpurowego. Jego naturalny kolor zachowamy olejując je przynajmniej raz w roku. Jego trwałość w odkrytej architekturze ogrodowej określa się na 30 – 50 lat. Wybór gatunków drewna jest coraz szerszy, ponieważ ze względu na duże zainteresowanie klientów importerzy sprowadzają coraz więcej gatunków drewna egzotycznego – podpowiada G. Pęcak.
 

Aleksandra Nowotyńska