Etykieta zastępcza

„Gdy szykuję śniadanie, zwykle se o korkach słucham” – chciałbym powiedzieć za bohaterem ekranowego hitu Dzień świra, niestety nie da się pomyśleć pozytywnie na ten temat, kiedy tkwi się w korku. Każdy, kto przejeżdżał przez Lubaczów w godzinach szczytu, wie, o czym mówię. Największym utrapieniem kierowców jest skrzyżowanie ulic Kościuszki, Słowackiego, Sienkiewicza i Wyspiańskiego.

Od wielu lat, głównie przed wyborami, wszyscy obiecują w tym miejscu budowę ronda. Z biegiem czasu inwestycja ta urosła do rangi mitu jak Lubacz – legendarny władca grodu. Nikt nic o nim nie wie, ale ktoś się uparł, że taki tu był. Skończyły się wakacje, a wraz z ich końcem wzrosła ilość samochodów na ulicach – wiadomo, rodzice odwożą swoje pociechy do szkół. Włączenie się do ruchu z ulicy Słowackiego czasami graniczy z cudem. Często kierowcy czekają 15 minut na możliwość kontynuowania jazdy. Niezrozumiałym jest fakt, że tak ważną inwestycję odciąga się w czasie, ale być może to celowy zamysł władz miasta, żeby mieszkańcy mogli się poczuć jak w wielkiej metropolii. W końcu większe zagęszczenie ruchu mamy tylko przed świętami, kiedy „zagranica” wraca. Pojawiło się ostatnio światełko w tunelu w postaci tabliczek poustawianych na mocno zniszczonym parkingu, że to teren przygotowany pod budowę ronda i że za uszkodzenia samochodów spółdzielnia nie odpowiada. Za PRLu popularne były etykiety zastępcze, więc może te tabliczki to kolejne mydlenie oczu? A może kierowcy nie wiedzą, jak jeździć po rondzie? Jak by na to nie patrzeć, siedzę i tak w aucie mamroczę pod nosem wraz z moimi współplemieńcami mantrę „gdzie to rondo do cholery?”.