Jak nauczyć się żyć z psem pod jednym dachem

– Socjalizacja działa w dwie strony, psy uczą się żyć z ludźmi, a ludzie z psami – mówi pan Jerzy, właściciel mastifa pirenejskiego o wdzięcznym imieniu Garnela. 12 września br. zarówno Garnela, jak i Gustaf – potężne mastify pirenejskie z hodowli Cotinus – wzbudzały niemałe zainteresowanie uczestników I Międzynarodowej Wystawy Psów Rasowych w Przemyślu.

Dlaczego zdecydował się Pan akurat na psy rasowe?

– Mam dzięki temu większą szansę na to, że pies będzie miał cechy przypisywane danej rasie. Zarówno psychiczne, jak i fizyczne. Kwestia rodowodów to już inna rzecz. Ja akurat hoduję psy w Związku Kynologicznym w Polsce.

Czy psy, a zwłaszcza te duże, muszą być agresywne?

– Nie mogą być agresywne „z urzędu”. Jeżeli chodzi o psy pasterskie i stróżujące, to agresja kończy się na terenie, którego pilnują. Zaznaczyć należy, że niezależnie od rasy, agresja nie może być nadmierna, bezpodstawna oraz nieprzerwana, tak naprawdę zależy ona od tego, jak ze zwierzęciem postępujemy.

W jaki sposób powinno się wychowywać psa?[paywall]

– Najważniejsza jest socjalizacja, na którą wpływa wiele czynników. Ważnym elementem są spacery, które pomagają w poznawaniu świata – zapachów, ludzi czy też innych zwierząt. Na widok innego psa nasz nie powinien wykazywać agresji ani obawy. Może chcieć się bawić. Pies powinien być obojętny na to, co się wokół dzieje, jeżeli nie zagraża to jemu ani nam. Pozwolę poruszyć sobie tutaj kwestię weterynarza oraz tego, że powinniśmy się do niego często wybierać. Jeśli pies pozna gabinet, różne zapachy tam się znajdujące, przyzwyczai do oglądania i dotykania przez lekarza, nie będzie później problemu przy szczepieniach lub leczeniu. Ważna też jest jazda samochodem, by pies mógł się oswoić z takim sposobem podróżowania. Wymienić można kwestię zabierania psów do restauracji. Dobrze jest je nauczyć spokoju w takich miejscach, jak również pokazać ludziom, że psy nie stanowią zagrożenia. Socjalizacja działa w dwie strony, psy uczą się żyć z ludźmi, a ludzie z psami.

Jakie błędy wychowawcze popełniają właściciele psów?

– Dużą pomyłką jest z pewnością izolacja podopiecznego, która sprawia, że prawidłowy rozwój oraz poznawanie świata są zaburzone. Kolejną rzeczą jest nasze zachowanie. Nadmierna nerwowość źle wpływa na psa. Wydawajmy polecenia spokojnym głosem, jeśli to nie poskutkuje, zmieńmy ton na bardziej stanowczy. Krzyk zachowajmy jako ostateczność. Dochodzi do tego jeszcze zjawisko agresji bojaźliwej, która jest mechanizmem obronnym przed zagrożeniem. Pies izolowany może uznać za zagrożenie wszystko, czego nie zna i atakować w panice. Gdy nam ucieka, jeśli jest to możliwe, nie biegnijmy za nim. Lepiej kucnąć i spokojnie zachęcić go do powrotu.

Jak nauczyć się żyć z psem?

– Trzeba przede wszystkim powoli uczyć psa nowych zachowań, oduczać zachowań szkodliwych, pokazywać mu świat. Nie patrzmy na nasze psy przez pryzmat programów lub filmów. Nie oczekujmy, że będą bezwzględnie wykonywać nasze polecenia.

Co trzeba zrobić, żeby stać się właścicielem idealnym?

– Najważniejsze, to dobrać rasę do swoich możliwości i trybu życia. Są psy które lubią się bawić z ludźmi i są takie, które mogą nie zwracać uwagi na człowieka, bo mają ,,ważniejsze” rzeczy do robienia. Po drugie, nie kierować się modą. Może się to skończyć tym, że psa nie będziemy w stanie opanować i zostaniemy z dużym problemem. Po trzecie, dobierajmy rasy do swoich warunków lokalowych. Jest to prosta rzecz, a tak wielu o niej zapomina.

Kończąc naszą rozmowę, chciałbym zapytać o to, w jaki sposób można skutecznie edukować w psich sprawach ludzi?

– Na spacerach. Jeżeli ludzie wykazują zainteresowania pieskiem i dzieci chcą go pogłaskać, to
o ile pies jest przyzwyczajany i go to nie denerwuje, to ja na to pozwalam. Odpowiadam na pytania odnośnie rasy i agresji. Może nasza rozmowa pomoże komuś w poszerzeniu wiedzy na ten temat. Można również organizować spotkania w szkołach, co może być ciekawą alternatywą dla tradycyjnych zajęć.

Edka (mastif tybetański) z lewej i Nelka (mastif pirenejski) z prawej.