Minimalizm i cisza

W Galerii Sztuki Współczesnej oglądać można wystawę malarstwa Ernesta Zawady, który pokazał prace powstałe w latach 2007 – 2016.

Duże płótna pokryte jednolitą, tylko gdzie niegdzie niuansowaną barwą mają działać na odbiorcę czystą formą. Artysta swoje malarstwo nazywa abstrakcją i przyznaje, że[paywall] w twórczości, po doświadczeniach z portretem, pejzażem i martwą naturą, czyli sztuką przedstawiającą, skłania się coraz bardziej do minimalizmu, skupiając się na kolorze, który emanuje specyficzną energią.

– W moich obrazach emocjonalny dialog z odbiorcą odbywa się w ciszy. To podobna sytuacja do tej, kiedy dwoje ludzi spotyka się i wcale nie muszą rozmawiać, wystarczy, że są ze sobą – tłumaczy swoje malarstwo.

(***)

Ernest Zawada

Urodzony w 1971 roku w Cieszynie. Jest absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bielsku-Białej. W latach 1991-1995 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1995 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. Swoje prace prezentował na kilkunastu wystawach indywidualnych oraz kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Był stypendystą ministra kultury i sztuki. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, grafiką, malarstwem ściennym i instalacją. Jest autorem happeningów, m.in.: „Drabiny do nieba”, „Eurokorona”, „W poszukiwaniu innej przestrzeni”, „Buty”. Jest autorem książki Nauka rysunku. Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach w kraju i za granicą, m.in. w Muzeum Okręgowym w Bielsku-Białej, Muzeum Sztuki w Acco (Izrael) oraz w Watykanie. Obecnie artysta związany jest z Akademią Techniczno-Humanistyczną w Bielsku-Białej, gdzie w stopniu doktora habilitowanego pracuje jako adiunkt na Wydziale Nauk o Materiałach i Środowisku.
JS