Pozostały po nich tylko ikony

Wyjątkowe ikony pochodzące m.in. z nieistniejących już cerkwi można podziwiać na wystawie w Muzeum Kamienicy Orsettich w Jarosławiu.

Jak informują pomysłodawcy ekspozycji prezentowane na wystawie ikony można podzielić na 2 grupy. Pierwszą stanowią dzieła powstałe[paywall] na terenie Polski południowo-wschodniej. Pierwotnie znajdowały się one w cerkwiach w Jarosławiu, Pełkiniach, Tuczempach, Dusowcach, Radymnie, Leżachowie, Kniaziach i Teniatyskach, jednak wymienione świątynie – w większości – nie zachowały się do dnia dzisiejszego. Cały eksponowany zespół powstał w okresie od XVII do pocz. XX w. Do najstarszych należą ikony przedstawiającego św. Onufrego (XVII w.) i Trójcę Św. starotestamentową (XVII w.). Pierwsza pochodzi z cerkwi w Radymnie pod wezwaniem Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny, a druga z cerkwi w Leżachowie pod wezwaniem św. Nykyty.

Zdaniem muzealników warto zwrócić uwagę na XVIII-wieczną ikonę przedstawiającą Chrystusa Pantokratora (Pana Wszechświata), która znajdowała się prawdopodobnie w ikonostasie cerkwi pod wezwaniem Podniesienia Krzyża Świętego w Jarosławiu na Garbarzach. Do rzadkich związanych z cerkwiami eksponatów należy Boży Grób. Ten, eksponowany na wystawie, pochodzi z 1717 roku i był ufundowany do cerkwi w Tuczempach pod wezwaniem Zmartwychwstania Chrystusa Pana. Do drugiej grupy należą ikony powstałe na terenie dawnej Rosji głównie w XIX w., choć jest też kilka z XVIII w. Należą do nich dzieła ze scenami z życia Marii i Jezusa. Ikony tej drugiej grupy zarówno pod względem stylistycznym jak i ikonograficznych różnią się nieco od tych powstałych w warsztatach Polski południowo-wschodniej. Do jarosławskiego muzeum zostały przekazane przez Urząd Celny w Przemyślu i Urząd Skarbowy w Jarosławiu.