Nasza chata

KRYMINAŁEK

Pewnego kwietniowego dnia słoneczko przygrzało i tak pachniało wiosną, że trzej uczniowie drugiej klasy jednej z ponadpodstawowych szkół postanowili odpuścić sobie lekcje i pójść na wagary. W galerii mógł ich zobaczyć ktoś znajomy, więc postanowili wyskoczyć za miasto, żeby zwiedzić zniszczony radziecki bunkier z drugiej wojny. Cztery przystanki i byli w innym świecie, w którym można odpocząć od szkolnych trudów. Militarny zabytek okazał się zarośniętą chaszczami betonową ruiną. Na dokładną eksplorację nie byli przygotowani, więc pozaglądali tylko pod betonowe bloki i poszli się powłóczyć po wiosce. Już na skraju zainteresowało ich gospodarstwo, które wyglądało na opuszczone.

Wyszczerbiony parkan, mały drewniany domek, pusta psia buda i stara studnia na korbę aż zachęcały do dokładniejszego oglądnięcia. Pajęczyny w oknach trochę utrudniały zajrzenie do środka, ale któryś z nich odkrył, że jedno okno da się otworzyć. Weszli do wnętrza i ostrożnie rozglądali się po miniaturowej kuchni i dwóch niewielkich izdebkach. Pusta szafa, dwa łóżka równo zaścielone kocami, kilka kartonów z jakimiś szpargałami. Wszystko było takie tajemnicze i ciekawe. Do spenetrowania został jeszcze strych, ale jak na jeden dzień wystarczyło wrażeń, a poza tym niedługo mieli autobus.

Dwa tygodnie później nasi bohaterowie znowu prysnęli z lekcji. Któryś zaproponował: – Jedziemy do naszej chaty. W domu od ostatniego razu nic się nie zmieniło, więc byli pewni, że nikt tu nie zaglądał i śmielej sobie poczynali. Jeden sprawdził zawartość szuflad, drugi wdrapał się na strych, a trzeci krzątał się po kuchni i w nieczynnej lodówce znalazł butelkę z czerwonym płynem. Odkręcił, powąchał i zawołał kolegów. Wspólnie doszli do wniosku, że to nic innego, tylko wiśniowa nalewka. Oprócz aromatu miała też swoją moc, bo kiedy skończyli degustację, horyzont zaczął się chwiać. Któryś z nich otworzył od wewnątrz drzwi wejściowe, wyszedł i stanął oko w oko z jakimś starszym mężczyzną.

To był sąsiad, który na prośbę właściciela doglądał gospodarstwa i przyszedł zaniepokojony hałasem. Chłopcy dali dyla przez okno, a sąsiad zadzwonił na policję. Patrol zatrzymał sprawców włamania na przystanku. Przyjechał właściciel i stwierdził, że nic nie zginęło, tylko sprawcy nieźle nabałaganili. Całe szczęście, bo sąd rodzinny nie będzie musiał karać chłopców za kradzież, tylko za włamanie.