Sacrum po przemysku – salezjańskie lato

Minął drugi tydzień salezjańskiego festiwalu, zorganizowanego we współpracy z Przemyskim Centrum Kultury i Nauki „Zamek”. Projekt zrealizowany został dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Ów drugi tydzień imprezy wypełniły dwa bardzo różne w konwencji, instrumentarium i prezentowanej muzyce koncerty. Zespół Concerto Antemurale to kwartet złożony z wyśmienitych muzyków, specjalizujących się w grze zgodnej z praktyką wykonawczą epoki, a więc z użyciem instrumentów, będących wierną kopią tych, jakich używano w XVII i XVIII w. oraz technik typowych dla tego okresu. W ramach[paywall] wieczoru w karmelitańskiej świątyni wykonane zostały dzieła najwybitniejszych kompozytorów barokowych z Vivaldim, Bachem i Telemannem na czele. Koncert p.t. Saski Ogród Muzyczny zgromadził sporą rzeszę melomanów. Ci, którzy przybyli na koncert „na styk”, mieli poważny problem ze znalezieniem wolnego miejsca w ławce. Tak jest zresztą od wielu lat. Koncerty w przemyskich kościołach niezmiennie cieszą się zainteresowaniem melomanów.

Damski duet

Drugi z koncertów odbył się w Klubie Niedźwiadek i poświęcony był w całości muzyce znacznie nam bliższej, przynajmniej jeśli chodzi o datę powstania. Duet Barbara Borowicz (klarnet) i Alicja Oktabska (fortepian) wykonał program złożony z kompozycji powstałych w XIX i XX w. Solowe recitale muzyków grających na instrumentach dętych zdarzają się rzadko, a pełnowymiarowy, trwający niemal półtorej godziny występ to już prawdziwy pokaz olimpijskiej formy. Klarnet z samej swej istoty brzmiący nieco egzotycznie w sonacie na klarnet i fortepian Poulenca zabrzmiał wybitnie intrygująco. I szkoda tylko, że są wśród nas tacy, co to im muzyka w tańcu za cholerę nie przeszkadza, nie koliduje im również z piciem piwa, głośnym komentowaniem polskiej rzeczywistości politycznej i układaniem w skrzynkach pustych butelek; akurat wtedy, kiedy solistka ma do wykonania partię utrzymaną w dynamice pianissimo possibile.