Z myślą o seniorach

– Jedna z pań, prawie 90-letnia, mówiła, że jeszcze takiego zaszczytu nie dostąpiła, żeby ktoś do niej przyszedł z prezentem i porozmawiał szczerze – mówi Jan Szwed, zastępca przewodniczącej rady seniorów w gminie Orły.

Rada seniorów w gminie Orły jest jedną z aktywniejszych w okolicy. Tworzy ją 10 osób z różnych wsi. Nie ma takich uprawnień jak rada gminy, ale może sugerować różne działania. – Podejmujemy sprawy, które życie dyktuje. Chcemy mieć jak najlepszy kontakt z seniorami i być jak najbliżej nich – mówi Józefa Wilk, przewodnicząca rady[paywall].

W listopadzie zorganizowali pierwsze spotkanie dla seniorów z całej gminy. Odzew przerósł ich oczekiwania – przyszło 140 osób. – Uczestnicy wychodzili bardzo zadowoleni. Mamy prośby z terenu, żeby takie spotkanie zorganizować znowu. Jest gro takich ludzi, którzy kiedyś razem pracowali, spotykali się na przykład w GS-ie, a od długiego czasu już się nie widzieli. Przy tej okazji kilka takich osób spotkało się po latach. Byli bardzo zadowoleni – opowiada przewodnicząca.

Rada seniorów bardzo chciałaby doprowadzić do utworzenia na terenie gminy domu dziennego pobytu dla osób starszych. – Byłoby to bardzo potrzebne – uważa J. Wilk.

Czasem nawet – wydawałoby się – prozaiczne sprawy mają dla ludzi duże znaczenie. – W Drohojowie razem z panią radną zaprosiliśmy najstarszych mieszkańców. Kupiliśmy dla nich prezenty. Jedna z pań, prawie 90-letnia, mówiła, że jeszcze takiego zaszczytu nie dostąpiła, żeby ktoś do niej przyszedł z prezentem i porozmawiał szczerze. Namawiam swoje koleżanki i kolegów, żeby robili to w innych miejscowościach – mówi Jan Szwed, zastępca przewodniczącej rady seniorów.

W planie są wycieczki, grzybobrania, ogniska. – Powtarzamy, że starość nie jest czekaniem na śmierć – podkreśla J. Szwed. – Wiele osób, które idą na emeryturę, zostaje sama w domu, bo dzieci wyjechały za granicę. Nie mają z kim porozmawiać, nikt o nich nie pamięta. My do takich ludzi chodzimy, rozmawiamy i pomagamy im przynajmniej dobrym słowem. Oni się bardzo cieszą, że ktoś o nich pamięta, że mają z kim herbatę albo kawę wypić – opowiada J. Szwed.