– Proces zmian na naszej uczelni wciąż trwa – zapewnia dr Paweł Trefler, prof. PANS, rektor PANS w Przemyślu

Gdy obejmował Pan po raz pierwszy stanowisko rektora przemyskiej uczelni, wtedy jeszcze pod nazwą Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej, był Pan wówczas najmłodszym rektorem uczelni publicznej w Polsce. Miał Pan 36 lat. Czy po dwóch kadencjach – aktualnie jako rektor Państwowej Akademii Nauk Stosowanych – ma Pan przekonanie, że młodość była Pana bezdyskusyjnym atutem? Mówiąc wprost, czy w początkowej fazie zarządzania uczelnią nie podejmował Pan decyzji, których teraz by nie podjął?

– Nic nie jest bezdyskusyjne, w tym także podejmowane przeze mnie decyzje. Każdy popełnia jakieś błędy. Z perspektywy czasu sądzę jednak, że mój stosunkowo młody wiek i przede wszystkim brak uwikłania w uczelniane i lokalne układy polityczne ułatwiły mi podjęcie wielu trudnych i osobiście ryzykownych dla mnie decyzji. Od początku byłem zdeterminowany do przeprowadzenia radykalnych zmian w funkcjonowaniu uczelni, wiedząc doskonale, że dla dobra instytucji, która znajdowała się wówczas w trudnej sytuacji finansowej, organizacyjnej i rekrutacyjnej, będę musiał się narazić moim oponentom, którzy tych zmian nie chcieli. Dziś nie ma już jednak sensu tego wszystkiego roztrząsać, ponieważ po ośmiu latach mogę powiedzieć, że udało mi się zbudować sprawny zespół osób zarządzających uczelnią w obszarach dydaktyki i administracji, których efekty pracy są widoczne w postaci wyłącznie pozytywnych ocen kierunków studiów wydanych przez Polską Komisję Akredytacyjną, nieustannego poszerzania oferty dydaktycznej o nowe kierunki studiów inżynierskich, licencjackich i magisterskich, sprawnie zrealizowanych inwestycji infrastrukturalnych, wielu bardzo dobrze przeprowadzonych i rozliczonych projektów rozwojowych, pozytywnych wyników kontroli przeprowadzonych m.in. przez Najwyższą Izbę Kontroli i Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a także bardzo dobrej kondycji finansowej i organizacyjnej uczelni. Jednocześnie, mimo coraz trudniejszej sytuacji demograficznej w naszym regionie i postępującego procesu depopulacji Przemyśla, liczba kandydatów zrekrutowanych na studia w naszej uczelni od kilku lat utrzymuje się na stabilnym poziomie, a nasi absolwenci i partnerzy bardzo dobrze oceniają przemyską akademię, która jest jedną z lepszych tego typu uczelni w Polsce. Ogólnie zatem jestem zadowolony z rezultatów zdecydowanej większości decyzji, które podjąłem i jednocześnie bardzo dziękuję moim współpracownikom za wszelkie okazane mi wsparcie i wysiłki podjęte na rzecz rozwoju naszej uczelni.

Dwie kadencje to dwa różne etapy zarządzania. Na użytek tej rozmowy te etapy nazwałem: wygaszanie i tworzenie. Z jednej strony konsekwentnie odchodził Pan od kierunków typowo humanistycznych: polonistyki, socjologii, na finał drugiej kadencji wygasił Pan historię, a przecież humanistyka była podwaliną przemyskiej uczelni. Musiał się Pan rozstawać z naukowcami i pracownikami administracyjnymi, nie zawsze polubownie i w przyjaznej atmosferze. Z drugiej strony konsekwentnie stawiał Pan na kierunki techniczne, a pielęgniarstwo i Instytut Ochrony Zdrowia okazały się strzałem w dziesiątkę. Taki pomysł na zarządzanie uczelnią przyświecał Panu od początku...