Albertyni opuszczają Przemyśl

Z pewnym niedowierzaniem i zaniepokojeniem parafianie parafii pw. Świętego Brata Alberta w Przemyślu przyjęli informację, że bracia albertyni opuszczają nadsańskie miasto. – To prawda. Po latach posługi przenosimy się, a w zasadzie wracamy, do Lwowa – usłyszeliśmy od jednego z braci z Domu Generalnego w Krakowie. Pytanie: co się stanie z podopiecznymi Domu Pomocy Społecznej dla Niepełnosprawnych, którymi opiekowali się albertyni?

Historia obecności braci albertynów w Przemyślu jest bardzo ciekawa. Zainicjował ją sam założyciel Zgromadzenia Braci Albertynów Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka Serafickiego Posługujących Ubogim św. Albert Chmielowski. Powstaniec, artysta, malarz, twórca przytulisk m.in. w: Krakowie, Lwowie, Tarnowie, Stanisławowie, Kielcach czy Jarosławiu. Zmarł w opinii świętości 25 grudnia 1916 r. Papież Jan Paweł II dokonał w 1983 r. jego beatyfikacji, a w 1989 r. kanonizacji[paywall].

Brat Albert sporą cząstkę swojego wielkiego dzieła pozostawił w Przemyślu. Jest nim Dom Pomocy Społecznej Zgromadzenia Braci Albertynów, zwany początkowo przytuliskiem i schroniskiem brata Alberta. Ze źródeł historycznych wynika, że inicjatywa budowy pochodzi od błogosławionego Józefa Sebastiana Pelczara i ówczesnego burmistrza Przemyśla. W 1905 r. miasto wybudowało dom dla biednych i bezdomnych i przekazało bratu Albertowi. Ten zdecydował o podziale budynku na dwie części: wschodnią dla sióstr i podopiecznych kobiet i zachodnią dla braci i podopiecznych mężczyzn. Przebudowę domu ukończono w 1907 r. 11 grudnia 1907 r. biskup Józef Sebastian Pelczar dokonał uroczystego poświęcenia przytuliska w obecności wybitnych gości, m.in.: samego brata Alberta, biskupa Konstantyna Czechowicza, ordynariusza diecezji greckokatolickiej, biskupa Karola Fischera, sufragana diecezji rzymskokatolickiej, burmistrza dra Franciszka Solińskiego oraz Elżbiety z Potulickich Sapieżyny.

W przytulisku pomoc otrzymywali nie tylko bezdomni i biedni, ale także jeńcy wojenni, repatrianci, ludność z państw sąsiednich. W okresie międzywojennym bracia prowadzili wszechstronną działalność, zbudowali pracownię stolarsko-tapicerską, gdzie przygotowywali podopiecznych do zawodu. Prowadzili także w Medyce, a później w Przemyślu dom dla opuszczonych chłopców. Po II wojnie światowej władze państwowe przekształciły profil domu i nakazały braciom opiekę nad osobami chorymi psychicznie. Od tamtej pory bracia Albertyni opiekowali się osobami chorymi psychicznie i niepełnosprawnymi intelektualnie.

fot.Mariusz Godos
Parafia działa samoistnie i odpowiedzialność za nią sprawuje diecezja. Więc parafia będzie oczywiście istnieć, być może pod innym wezwaniem.

Wracają do Lwowa

„(...) Być dobrym jak chleb – to motto, którym kierują się bracia albertyni. Ponad 100 lat temu święty Albert Chmielowski założył dom i zgromadzenie i od tylu lat bracia prowadzili i opiekowali się swoimi podopiecznymi. To ciężka posługa, wymagająca zrozumienia i cierpliwości. Rok 2017 ogłoszony został w Kościele katolickim rokiem świętego Brata Alberta i kuriozalnie w tym roku bracia albertyni odchodzą z Przemyśla. Zadajemy sobie pytanie: czy tak duża diecezja przemyska nie jest w stanie zatrzymać braci nad Sanem? To już kolejny zakon, który opuszcza Przemyśl (...)” – napisali zaniepokojeni parafianie.

– To prawda, że opuszczamy Przemyśl. Przenosimy się, a w zasadzie wracamy, do Lwowa. To od zawsze był drugi, po Krakowie, nasz ośrodek, gdzie posługiwaliśmy. Nasi bracia nie pracują już z podopiecznymi Domu Pomocy Społecznej dla Niepełnosprawnych w Przemyślu. Zajmowali tylko miejsce. Placówkę od roku prowadzi osoba świecka. To nie dzieło, które my w stu procentach prowadziliśmy i które finansowaliśmy. Wykonywaliśmy tylko zadanie własne gminy Przemyśl. Dom będzie w dalszym ciągu funkcjonować. Jeśli chodzi o parafię, także nic się nie zmieni. Jeśli parafianie chcieliby się dowiedzieć o tej sprawie więcej, zapraszamy do Krakowa, do naszego Domu Generalnego – usłyszeliśmy od jednego z braci właśnie z Domu Generalnego Braci Albertynów w Krakowie.

Parafia będzie działać, dom pomocy także

Zgromadzenie czy zakon i dana diecezja to dwa różne światy. Parafia funkcjonuje w ramach diecezji, a zgromadzenie czy zakon to odrębny byt, mający swoje władze i regulaminy. Bracia albertyni podjęli autonomiczną decyzję, że zamykają placówkę w Przemyślu i mają do tego prawo. Tłumaczy to kanclerz Kurii Metropolitalnej w Przemyślu ks. Bartosz Rajnowski. – Zgromadzenia działają obok diecezji. Tak było od zawsze. Parafia działa samoistnie i odpowiedzialność za nią sprawuje diecezja. Więc parafia będzie oczywiście istnieć, być może pod innym wezwaniem. Wszelkie pytania, dlaczego bracia opuszczają Przemyśl, należy więc kierować do ich przełożonych. Poinformowali nas o tym fakcie i przyjęliśmy to do wiadomości. Oczywiście szkoda, że tak się dzieje, bo bracia albertyni wpisali się w duchowy czy kulturowy krajobraz Przemyśla – wyjaśnił ks. Rajnowski.

– Nie mamy żadnej oficjalnej informacji o zaprzestaniu działalności braci albertynów w naszym mieście. Jeśli jednak ta informacja się potwierdzi, chcę uspokoić rodziny osób przebywających w placówce, że dom pomocy społecznej nadal będzie prowadzony. Potwierdzeniem niech będzie fakt, że dyrekcja stale i na bieżąco inwestuje w rozwój placówki, a obecnie są prowadzone starania o pozyskanie pieniędzy z PFRON-u – zapewnił rzecznik prasowy przemyskiego magistratu Witold Wołczyk.