Czy pogrążymy się w destrukcyjnej otchłani?

Terminem metropolia zazwyczaj określa się duże miasto, pełniące ważną rolę w regionie ośrodka gospodarczego, naukowego i kulturalnego. W założeniach strategicznych projektu Polska metropolitalna przyjęto, że ośrodkiem metropolitalnym jest miasto liczące co najmniej 0,5 miliona mieszkańców. W Polsce takie kryterium spełnia kilka ośrodków: Warszawa, Kraków, Łódź, Poznań i Wrocław.

Władza centralna w Warszawie postrzega jako ośrodki rozwoju jedynie miasta wojewódzkie, gubiąc potencjał tych jednostek, które wyrastają ponad poziom powiatowy. Projekt strategii Morawieckiego stara się to naprawić, ale bez pomysłu o charakterze ustrojowym. Co prawda w dokumencie o charakterze strategicznym z 2015r.  Krajowa Polityka Miejska, dużo się pisze o roli małych i średnich miast, ale to wszystko, co tam zostało zawarte, pozostaje li tylko na papierze. Podczas spotkania z kadrą zarządzającą przemyską oświatą w październiku 2018 r., w którym również i ja uczestniczyłem, ówczesny marszałek Sejmu RP Marek Kuchciński powiedział, że aby zmienić strukturę zarządzania krajem, należy przeprowadzić szereg zmian legislacyjnych. Wszyscy o tym wiedzą, ale – jak widać – brak jest albo woli politycznej, albo chęci, albo wiedzy, jak to zrobić, albo są jakieś inne ukryte powody, dla których trwa intensywny rozwój kilkunastu ośrodków w Polsce kosztem pozostałych miast i miasteczek. Jako że rozwój metropolii prowadzi do marginalizacji otoczenia regionalnego, strategicznym celem polityki miejskiej powinno być wzmocnienie zdolności miast i obszarów zurbanizowanych do zrównoważonego rozwoju. W przeciwnym wypadku będziemy dalej zmierzać do modelu rosyjskiego, gdzie w 140-milionowym kraju jest kilka bogatych i wiodących ośrodków, jak Moskwa czy Petersburg, a reszta kraju pogrążona jest w destrukcyjnej otchłani.