Czy rolnik zabił „atrakcyjną, miłą blondynkę”? Ciąg dalszy procesu

Wiktor K. oskarżony o zabójstwo obywatelki Ukrainy przekonuje, że nie ma żadnego związku z jej śmiercią. Owszem zadał kobiecie ciosy śrubokrętem, ale w jego przekonaniu nie spowodowały one zgonu, a wyłącznie obrażenia głowy u pokrzywdzonej. Z wyjaśnień złożonych przez niego w postępowaniu przygotowawczym wyłania się natomiast zupełnie inny, odmienny od obecnego obraz sprawy.

Proces 40-letniego Wiktora K., mieszkańca Zapałowa w powiecie jarosławskim, rozpoczął się 29 stycznia br. Wówczas mężczyzna szczegółowo opisał, w jakich okolicznościach poznał 37-letnią Walentynę B. W jednej z gazet przeczytał anons, w którym „miła, atrakcyjna blondynka zapraszała konkretnych panów i sponsorów do swojego mieszkania”. Zaciekawiony odwiedził ją w Rzeszowie. Spotkanie z Ewą – kobieta przedstawiała się takim imieniem – nie było jednorazowe. W trakcie kolejnych cudzoziemka opowiedziała o swoich kłopotach finansowych, oczekującej na operację chorej matce. Przejęty losem rolnik, z zawodu kucharz, mąż i ojciec, coraz głębiej sięgał do kieszeni. Płacił nie tylko za seksrandki, ale również zaciągał kredyty. Oszacował, że w ciągu rocznej znajomości kobieta wzięła od niego około 150 tysięcy złotych, komputer, tablet, kuchenkę mikrofalową, telefony komórkowe. Wbrew pierwotnym zapewnieniom nie oddała ani grosza.

Prosił o pieniądze na raty

3 stycznia 2014 roku Walentyna B. wróciła z Ukrainy do Polski. Zatelefonowała do 40-latka. Pojechali na zakupy, później do mieszkania. Spędzili razem noc. Rano prostytutka spakowała plecak, wkładając do niego żywność (łącznie ok. 20 kilogramów) i poprosiła o podwiezienie do pieszego polsko-ukraińskiego przejścia granicznego w Medyce. Deklarowała, że wyjeżdża w związku ze zbliżającym się Bożym Narodzeniem w obrządku wschodnim.

– Po drodze poprosiłem ją o pieniądze na zbliżający się termin spłaty rat kredytu – wyjaśnił mężczyzna. – Odpowiedziała, że nie da, bo nie ma, rzekomo mało zarobiła sprzątając mieszkania, zresztą miała jeszcze rachunki do zapłacenia tam u siebie. Ona zaczęła mnie wyzywać, obrażać, napluła mi w twarz. Ja prosiłem o pieniądze, nie mając ich. Zostało mi 10 złotych – mówił stojąc w asyście obrońcy i pilnującego policjanta.

Z inicjatywy pokrzywdzonej podróż do granicy została przerwana. Nalegała na krótką rozmowę. Zjechali z krajowej „czwórki”. Zatrzymali się w okolicach Bobrówki. Wysiedli z samochodu i poszli prowadzącą w stronę lasu gruntową drogą. Oskarżony ponowił kwestię zobowiązań, które – jak zapewnił – dotychczas regulował sam i zawsze na czas.

Sięgnął do kieszeni po śrubokręt

– Uderzyła mnie w twarz, oburzona, że ponownie dopominam się o pieniądze – relacjonował K. – Powiedziała, że nigdy ich nie odda, zasugerowała, aby dał jej spokój z ratami, że jestem dla niej śmieciem, nikim – te słowa ukochanej miały go doprowadzić do łez. 

Oburzony sięgnął po znajdujący się w kieszeni kurtki niewielki śrubokręt używany do naprawy podzespołów swojego starego, awaryjnego auta. Uderzył nim B. w głowę, za uchem, 2 najwyżej 3 razy. Raniona nie krzyczała, nie wzywała pomocy. Usiadła na ziemi. Ciągle przytomna. Tak przynajmniej zapewnił podsądny.

– No może osunęła się na ziemię po trzecim ciosie, a ja ją podtrzymywałem za ręce i pozostawiłem w pozycji siedzącej – Wiktor K. kluczył. 

– Ja ją tylko pobiłem, nic więcej – bronił się, aby później wydusić z siebie, że de facto 1 raz uderzył prostytutkę metalową, ostrą częścią śrubokręta, zaś 2 pozostałe ciosy zadał „plastikową stroną, rączką” narzędzia wyrzuconego później na zaorane pole. 

W opinii oskarżonego Walentyna B. nie odniosła poważnych obrażeń. Nalegała by zostawił ją w spokoju i tak właśnie uczynił odjeżdżając do domu. Wcześniej wyciągnął z wnętrza samochodu należący do niej plecak i torebkę, porzucając je na dzikim składowisku śmieci.

Wierzył, że ona żyje

Ciało Ukrainki znaleziono pod koniec lutego 2014 roku w wypełnionym wodą rowie melioracyjnym w rejonie, gdzie doszło do kłótni kochanków. 

W śledztwie ustalono, że otrzymała 39 uderzeń. Ofiara miała liczne rany cięte, wgniecenia kości głowy i twarzy. 

Niemal w tym samym czasie B. został zatrzymany przez policjantów. Od momentu ostatniego spotkania z kobietą do chwili tymczasowego aresztowania nie podejmował prób kontaktu z nią. Był przekonany, że żyje w swoich rodzinnych stronach za wschodnią granicą.

Z uwagi na znaczne – co podkreślił przewodniczący składu orzekającego sędzia Krzysztof Stępień – rozbieżności w wyjaśnieniach oskarżonego (złożonych w postępowaniu przygotowawczym i obecnie przed sądem) zachodzi potrzeba ich odczytania. Proces przerwano do 13 marca br.