Długo nie poszalał

Zaczęła się wiosna, a wraz z nią sezon motoryzacyjny. Na ulice i drogi wyjechali następcy Kubicy. Najpierw zbierają się gdzieś na parkingach i długo opowiadają sobie o swoich autach. O tym, co przez zimę w nich wyremontowali, co udoskonalili i do czego teraz ich maszyny są zdolne. Potem wsiadają w samochody i jadą tam, gdzie mogą to wszystko zademonstrować. Najlepiej podczas improwizowanych i oczywiście nielegalnych wyścigów.

Nic nowego, tak przynajmniej u nas jest od czasu, kiedy auto przestało być luksusem. Może i luksusem nie jest, ale już jego eksploatacja trochę kosztuje. Problem w tym, że paliwo u nas nie jest tanie i skończyły się dostawy zza wschodniej granicy, a nie każdy ma pracę i bogatych rodziców. Z tym właśnie borykał się Mateusz, uczeń maturalnej klasy. Całe oszczędności wpakował w tuning swojej beemki. Fakt, że ze starego rzęcha zrobił niezłe cacko, ale co z tego, kiedy nie miał za co zalać baku, a chciałoby się pojeździć z chłopakami. Zarobić nie mógł, bo matura za pasem, wpadł więc na pomysł, żeby tankować za friko. Pojechał do Medyki, pokręcił się po różnych szemranych parkingach i na jednym wybrał najbardziej zakurzonego volkswagena z ukraińską rejestracją. Poczekał na odpowiedni moment i ściągnął z niego blachy. W domu odczyścił i wyposażył w odpowiednie zaczepy, które umożliwiały błyskawiczne zamontowanie. Tak przygotowany, wieczorem pojechał do najbliższej stacji paliw za miastem. Pierwszy raz był tak zdenerwowany, że zatankował niecałe dwadzieścia litrów i szybko odjechał, oczywiście nie płacąc. Dwa kilometry dalej wrzucił ukraińskie blachy do bagażnika i tego wieczora zrobił po mieście kilkadziesiąt kilometrów. Potem jeszcze dwa razy powtórzył ten numer w różnych miejscowościach.