Gdyby nie one, mogło się skończyć tragicznie

Ekspedientki w cukierni pomogły mężczyźnie z hipoglikemią, nastoletnia klientka ratowała starszego pana z dusznościami. Dzięki odpowiedniej postawie innych osób pan Mariusz na czas otrzymał pomoc lekarską. – Każdy z nas powinien mieć podstawowe umiejętności ratownicze, bo mogą uratować czyjeś życie – mówi lekarz Krzysztof Popławski.

Wtorek, 3 listopada, wczesne godziny popołudniowe. – Mężczyzna stanął przy ladzie. W pewnym momencie zaczął się trząść. Poprosił szybko o coś słodkiego. Podałam mu pączka, ugryzł go nawet, ale nie było żadnej poprawy. Upadając, zdążył powiedzieć[paywall], że ma cukrzycę – mówi pani Patrycja, ekspedientka w sklepie cukierni „Kruk” przy ul. Jagiellońskiej.
– Udało nam się go przytrzymać, żeby nie uderzył głową o ladę lub podłogę. Zadzwoniliśmy pod numer ratunkowy, ale okazało się, że nie ma wolnej karetki. Pani nas pytała, czy chory jest świadomy, poleciła podać cukier pod język – kontynuuje pani Irena, która była na tej samej zmianie.

Normalny odruch

Kobiety ułożyły go na boku, żeby się nie zachłysnął, podały cukier rozcieńczony z colą. Gdy zaczął odzyskiwać przytomność, usiadł na krzesło, przeprosił za kłopot. Potem zabrała go karetka.
– Dobrze, że ten pan zdążył nam powiedzieć, że ma cukrzycę. To trochę ułatwiło pomoc. W innym przypadku byłoby na pewno trudniej, nie wiem, czy wiedziałybyśmy, co robić – mówi pani Patrycja.
Żadna z pań nie ma za sobą specjalistycznych kursów pierwszej pomocy. – Przeszłam tylko podstawowe szkolenie podczas kursu na prawo jazdy – mówi pani Irena. Podobna sytuacja już jej się kiedyś przytrafiła. – Zupełnie obcy mężczyzna zasłabł na ulicy. Akurat przechodzili znajomi, pomogli mi, wezwaliśmy pogotowie. Niektórzy ludzie mówili, żeby go zostawić, bo to bezdomny i pijak – wspomina.
– To był normalny ludzki odruch – komentują kobiety. O ich postawie powiadomiła naszą redakcję klientka, która była świadkiem zdarzenia.

Usta zrobiły się fioletowe

Wiktoria jest uczennicą pierwszej klasy w IV LO. Niespełna rok temu ona również pomogła mężczyźnie, który zasłabł w kolejce. Wówczas była jeszcze uczennicą Gimnazjum nr 3. – To było przed Bożym Narodzeniem. Kolejka w cukierni „Kruk” przy Grunwaldzkiej była tak długa, że ludzie stali na zewnątrz. W pewnym momencie starszemu panu zrobiło się słabo i zaczął się przewracać. Bardzo ciężko oddychał, jego usta zrobiły się fioletowe – opowiada. – Wyprosiłyśmy ludzi i zadzwoniłyśmy po karetkę. Dyspozytor mówił nam, co mamy robić i do czasu przyjazdu karetki reanimowałyśmy go – kontynuuje. Wiktorii pomagała inna młoda kobieta. Nie znają się i po tym zdarzeniu nie miały już ze sobą styczności. W odpowiednim momencie znalazły się jednak w odpowiednim miejscu, a ich postawa pomogła uratować życie człowieka. – Udzielania pierwszej pomocy uczyłam się w szkole. Te umiejętności się przydały – mówi. – Z tego, co wiem, ten pan przeżył, bo później był znowu w sklepie – dodaje.

Zasługują na pochwałę

Dyrektor do spraw leczniczych Wojewódzkiego Szpitala im. św. Ojca Pio w Przemyślu Krzysztof Popławski podkreśla, że takie postawy zasługują na pochwałę i naśladowanie. – Często decydują one o życiu, dlatego każdy z nas powinien mieć podstawowe umiejętności ratownicze – mówi.
– Pacjentom z cukrzycą zawsze warto podać cukier. Długotrwała hipoglikemia może doprowadzić do poważnych zmian w mózgu, a nawet do śmierci, dlatego nie bójmy się pomagać – podkreśla. – Postawa pań z cukierni bardzo pomogła choremu – dodaje.

Życie z cukrzycą

Pan Mariusz z cukrzycą zmaga się od siódmej klasy szkoły podstawowej. Kilka razy zdarzyło mu się, że zasłabł. – Staram się, żeby moja choroba nie utrudniała nikomu życia. Noszę ze sobą glukozę, ale nie zawsze zdążę ją w porę zażyć – mówi. Bywa tak, że robi mu się słabo podczas zakupów. Reakcje są różne. – Niektórzy myślą, że jestem pijany – opowiada.
Częściej jednak ludzie okazują pomoc. – Przed rokiem w Jarosławiu pomogła mi młodzież. Nie przeszli obojętnie, zainteresowali się i zadzwonili po karetkę – wspomina.
Przed kilkoma dniami ponownie znalazł się w szpitalu. – Nie pamiętam dokładnie, co się stało. Załatwiałem sprawę w sądzie. Chyba tam zasłabłem – mówi.
Objawy hipo- lub hiperglikemii można pomylić ze stanem pod wpływem alkoholu. Pani Patrycja podkreśla, że to nie powinno być powodem obojętności. – Nie skreślajmy ludzi pijanych. To, że ktoś jest akurat pod wpływem alkoholu, nie znaczy, że jest alkoholikiem. Być może wyszedł na piwo ze znajomymi i wracając, dostał zawału – zaznacza.Niektóre objawy hipoglikemii: rozdrażnienie, problemy z koncentracją, nadpobudliwość, senność, zawroty głowy, drżenie mięśni, osłabienie, przyspieszenie tętna, tzw. zimne poty, głód, bladość skóry, drętwienie palców, warg i języka, brak logicznego myślenia, zaburzenia pamięci i widzenia.
Jeśli poszkodowany zachowa świadomość, podajemy cukier. Może być rozpuszczony w herbacie, nigdy zaś w postaci suchego proszku. Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny, należy ułożyć go w pozycji bezpiecznej, wezwać karetkę, zadbać o utrzymanie ciepła chorego (np. okrycie kocem) i prowadzić kontrolę ważnych funkcji życiowych (oddech, tętno).