Legendarny obrońca Wizny patronem placówki SG

Na przejściu granicznym w Korczowej odbyła się uroczystość z okazji nadania placówce Straży Granicznej imienia mjra Władysława Raginisa.

W uroczystości, która rozpoczęła się mszą świętą w kościele parafialnym w Korczowej[paywall], udział wzięli: wicewojewoda podkarpacki Lucyna Podhalicz, wicemarszałek województwa podkarpackiego Piotr Pilch, dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie Dariusz Iwaneczko, przedstawiciele służb mundurowych, samorządowcy oraz komendant Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej płk SG Robert Rogoz, a także byli komendanci placówki SG w Korczowej. Po odczytaniu aktu nadania imienia placówce w asyście pocztu sztandarowego oraz kompani honorowej Bieszczadzkiego Oddziału SG odsłonięto tablicę pamiątkową.

Władysław Raginis

Urodził się 27 czerwca 1908 roku w Dyneburgu (obecnie Łotwa). Wychowywał się w patriotycznej rodzinie. W 1927 roku ukończył tamtejsze gimnazjum i zdał maturę. Od młodości interesował się wojskowością i swą karierę poświęcił służbie wojskowej.

W 1927 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie koło Ostrowii Mazowieckiej. W latach trzydziestych pełnił służbę w 76. pułku piechoty w Grodnie, na stanowisku dowódcy plutonu. Następnie został dowódcą kompanii ciężkich karabinów maszynowych. W roku 1934 awansował na stanowisko porucznika i objął stanowiska instruktora w Szkole Podchorążych.

W 1939 roku włączono go w przydział do Korpusu Ochrony Pogranicza i skierowano do oddziału ciężkich karabinów maszynowych w obozie warownym „Sarny”, przy najdalej na wschód wysuniętym fragmencie przedwojennej granicy polsko-sowieckiej. Władysław Raginis został podkomendnym ppłka Nikodema Sulika i trafił do jednego z ważniejszych oddziałów Korpusu Ochrony Pogranicza w II RP.

W 1939 roku awansował do stopnia kapitana. 24 lipca dowodzona przez niego kompania otrzymała rozkaz przygotowania się do udziału w obronie północnej Polski i obsadzenia umocnień i schronów bojowych na odcinku obronnym Wizna – Osowiec.

2 września okazało się, że cały odcinek „Wizna” będzie obsadzony jedynie przez żołnierzy kpt. Raginisa, praktycznie pozbawionych uzbrojenia przeciwpancernego i moździerzy. Kapitan Władysław Raginis przysiągł, że do końca będzie bronił powierzonych mu pozycji i danego słowa dotrzymał.

Zginął 10 września 1939 r., rozrywając się granatem w schronie dowodzenia na Górze Strękowej k. Wizny, stając się symbolem bohaterstwa, bezgranicznej wierności i oddania Ojczyźnie.
J.