Reklama

Odeszła Maria Żemełko

27/08/2026 13:54

Na wieczny spoczynek odeszła Maria Żemełko – przemyska poetka, działaczka społeczna, specjalistka od lwowskiego bałakania i strażniczka poprawnej polszczyzny. Wielka miłośniczka podróży, kochająca ludzi i z obcowania z nimi czerpiąca cudowną energię. Jej śmierć to niepowetowana strata dla społeczności Przemyśla, który tak bardzo kochała.

Maria Żemełko była gościem naszej redakcji wiosną ub.r. / FOT. U. Gielo

W kwietniu ubiegłego roku, w materiale „Z miłości do ludzi i życia” pisaliśmy: „Pasją i energią do działania M. Żemełko mogłaby obdarować co najmniej kilka osób. Co dają jej rozliczne aktywności i do czego są potrzebne? – Chodzi o bycie z ludźmi, których po prostu lubię poznawać. Na wycieczki często jeżdżę sama. To znaczy nie sama, bo zawsze znajdę w gronie uczestników nowych znajomych. Obcowanie z ludźmi to dla mnie wielka przyjemność, coś, z czego czerpię siłę i dobrą energię. Dlatego nieustannie szukam z nimi kontaktu – mówiła”. I tak właśnie było. Nie mogła usiedzieć w miejscu, działała na wielu polach, w tym m.in. w Stowarzyszeniu Rekonstrukcji Strojów Historycznych „Damy i Huzary” czy Towarzystwie Dramatycznym Fredreum, włączając się w realizację różnych przedsięwzięć.

Przez Przemyślan z pewnością zapamiętana zostanie jako autorka corocznych Przemyskich Dyktand organizowanych w SP 4, która wysoko podnosiła poprzeczkę zmagającym się z ortograficznymi pułapkami. Zostawiła po sobie wspaniałe wiersze i wierszyki dedykowane najmłodszym („Bajki na życzenie”, „Słówko do sówki, czyli ortograficzne łamigłówki”, „Z krótką chwilką u Przemisi i nie tylko”, „O prawach dzieci na całym świecie”) oraz pomysłową publikację dedykowaną dorosłym – „Przemyśl – przewodnik w pigułce. Witamina na serce”, w której oprowadza wierszem po mieście. Sama, przez skromność, uważała, że określenie „poetka” to za duże słowo w odniesieniu do jej twórczych działań. Aż trudno uwierzyć, że nie ma Jej już wśród nas.