Odszedł pasterz dobry... Bolestraszyce żegnają swojego proboszcza [ZDJĘCIA]

– Takie cechy ma tylko człowiek wielki – mówi mieszkanka Bolestraszyc o ks. Jerzym Kędzierskim. Proboszcz tej parafii zmarł 2 sierpnia na zawał serca. Mieszkańcy pożegnali go bardzo licznie.

– Pamiętam go z czasów seminaryjnych jako mojego wykładowcę. Klerycy często mówili, że to najlepszy profesor. Bardzo mądry. Umysł ścisły, ale w bardzo prosty i zrozumiały sposób prowadził wykłady. Zawsze kulturalny na wysokim poziomie, każdemu klerykowi podawał rękę na egzaminie – wspomina pochodzący z Bolestraszyc ks. Witold Orzechowski.

– Kiedy tylko przyjeżdżałem[paywall] do domu rodzinnego, zawsze odwiedzałem go na plebani. Zapraszał do pokoju, przynosił filiżankę herbaty i rozmawialiśmy o parafii, o planach na przyszłość... – wspomina duchowny.

Mamy zaległy obiad

– W piątek, jeszcze przed zawałem byłem u niego i gdy wychodziłem powiedział: „Wituś mamy jeszcze zaległy obiad imieninowy, przyjedź, zapraszam” – opowiada.

Ks. Jerzy trafił do szpitala pod koniec lipca. Z Przemyśla przewieziono go do Rzeszowa. Niestety jego stan się pogorszył. Po drugiej operacji był w stanie krytycznym. Parafianie podjęli modlitwę. Codziennie rano w kościele gromadzili się na mszy św. w intencji swojego proboszcza. Mimo dnia powszedniego, świątynia była wypełniona jak w święto.

2 sierpnia dwoma autokarami wybrali się do Kraczkowej koło Łańcuta, gdzie co miesiąc odbywa się nabożeństwo do św. Jana Pawła II. – W drodze zadzwonił do mnie kapelan z rzeszowskiego szpitala z informacją, że ks. Jerzy odszedł od nas. Gdy ogłosiłem to ludziom, w autokarach był jeden płacz i niedowierzanie. Dojechaliśmy do Kraczkowej i w czasie mszy dziękowaliśmy Panu Bogu za jego życie i posługę w Bolestraszycach – mówi ks. Witold. – To dla nas wszystkich wielka strata: dla parafian, dla nas księży rodaków i dla seminarium – dodaje.

– Dobroć, życzliwość, ogromny szacunek jakim obdarzał ludzi... I do tego skromność i pokora – to Jego cechy. A tylko ludzie wielcy posiadają takie cechy – mówi zapytana przez nas o zmarłego proboszcza Janina Wyka z Bolestraszyc. – On nigdy się nie użalał i nie narzekał. Nigdy nikogo nie prosił o pomoc. Wolał dać, aniżeli wziąć. W sercu moim, jak i wszystkich parafian pozostanie na zawsze ze swoim szczerym uśmiechem, sercem przepełnionym dobrem i bijącym od niego ciepłem. Pozostał nam ogromny żal i smutek, którego nie sposób wyrazić słowami – dodaje.

Na przerwach grał w ping-ponga

– W mojej pamięci ks. Jerzy pozostanie jako wspaniały kapłan, dobry człowiek, pełen osobistego wdzięku i wysokiej kultury. Nie zapomnę uścisku jego dłoni: szczerego, zdecydowanego, mocnego i dodającego energii. Jako katecheta, był pełen ciepła, zawsze doskonale  przygotowany do zajęć, punktualny, z licznymi sukcesami uczniów na corocznym konkursie biblijnym. Na przerwach bardzo lubił pograć z uczniami w ping-ponga, niejednokrotnie zapraszając nauczycieli do wspólnej zabawy. Kontakt z drugim człowiekiem cenił sobie szczególnie – opowiada dyrektor szkoły podstawowej w Bolestraszycach Renata Haśkiewicz-Kudła.

– Był bardzo szanowany przez nauczycieli, pracowników, uczniów i rodziców, i chętnie z nami  rozmawiał. Osobiście angażował się w organizację różnych uroczystości i – co charakterystyczne – zawsze pytał czy trzeba w czymś pomóc – zauważa R. Haśkiewicz-Kudła.

– Gdy rozstawaliśmy się w czerwcu na wakacje, planowaliśmy nasze sierpniowe spotkanie z racji zbliżających się uroczystości związanych z 65-leciem szkoły w jej powojennej historii. Teraz tym bardziej jestem zmotywowana do zrealizowania tego przedsięwzięcia – mówi.

Dobry kaznodzieja

– Podczas wielokrotnych spotkań z księdzem zawsze odnosiłem wrażenie ,że to wyjątkowy kapłan. Gdy od kilku lat przekazywałem do kościoła parafialnego w Bolestraszycach  Betlejemskie Światełko Pokoju, ksiądz Jerzy zawsze chętnie je przyjmował. Mówił, że tego pokoju dzisiaj wszystkim bardzo potrzeba i z wielką powagą dzielił się tym światłem ze swoimi parafianami – mówi wicestarosta przemyski Marek Kudła.

Rocznikowy kolega zmarłego ks. Marian Hofman (proboszcz w Żurawicy i poprzedni proboszcz w Bolestraszycach) przywołał w pożegnalnym kazaniu w niedzielę zdolności homiletyczne kolegi. – Z zegarkiem na ręku można było sprawdzać jak rozpoczynał homilię od przykładu, poprzez analizowanie treści Pisma Świętego i aktualizację w życiu chrześcijańskim. Do tego zawsze był przekonany i przygotowany. I zawsze trwało to 15 minut. Wielu parafian za to go podziwiało – mówił.

***

Ks. Jerzy Kędzierski urodził się 1 czerwca 1966 r. w Przemyślu. Pierwsze 6 lat życia spędził w pobliskiej Żurawicy. Następnie, ze względów zawodowych, cała rodzina przeprowadziła się do Jarosławia. Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1992 r.. Przez 2 lata pracował jako wikariusz w Białobrzegach. W 1994 r. podjął studia filozoficzne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po powrocie ze studiów, w 2000 r. został kapelanem Sióstr Niepokalanek w Jarosławiu, a następnie rektorem kościoła w Tapinie. Równocześnie był wykładowcą filozofii w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. 23 sierpnia 2014 r., został proboszczem w Bolestraszycach. Zgodnie z jego wolą, został pochowany na cmentarzu komunalnym w Jarosławiu, nieopodal grobu rodziców.