Sprawdź naszą aplikację:
Reklama
Pani Iwona samotnie wychowuje autystyczną córkę: – Ania nadal jest dla mnie zagadką
– Co innego jest wiedzieć, że dziecko jest chore, a co innego widzieć, jak to naprawdę wygląda. Człowiek z zewnątrz nie jest w stanie zdać sobie sprawy, na jaki mur codziennie napotykam – mówi pani Iwona, która samotnie wychowuje autystyczną córkę.
Prozaiczna sytuacja. Pani Iwona kupuje córce buty. – Ona jeździ w starych, podartych, nowe czekają w reklamówce. Dopiero po jakimś czasie uda się ją przekonać. Da sobie założyć wszystko, ale rękawic nie nosi, choćby mrozy trzaskały. Do sklepu nie wejdzie, choć ma 16 lat – opowiada.
Problemy pojawiają się, gdy konieczna jest wizyta lekarza. Na jego widok ucieka i wcale nie musi być ubrany jak lekarz. – To tak, jakby miała szósty zmysł i rozpoznawała. Jeśli ona się rozchoruje, to ja idę do lekarza, mówię co jej dolega i lekarz przepisuje leki. To jedyna możliwość. Nawet temperatury nie da sobie zmierzyć. Leczenie zębów możliwe jest tylko pod narkozą – opisuje.
Reklama
Przestała mówić
Początkowo nic nie zapowiadało, że Ania jest chora. Rozwijała się prawidłowo, zaczęła mówić. – I nagle zaczęła się z tej mowy wycofywać. To mnie zaniepokoiło – mówi pani Iwona. Kolejne symptomy to dziwne reakcje na codzienne sytuacje. Niespełna 2-letnia dziewczynka sprawiała wrażenie głuchej, wpadała w panikę, gdy włączało się mikser kuchenny. – Dwa lata to trwało, byliśmy u różnych lekarzy w Przemyślu i Rzeszowie, robili jej różne badania. Najpierw mówili, że nic jej nie jest, potem zauważyli, że coś jest nie tak, ale nie wiedzieli co. Najgorsze było to, że wszystkie instytucje, które się tym zajmują, są daleko i diagnozują dzieci do trzeciego roku życia – wspomina pani Iwona. W końcu trafili do Centrum Zdrowia Dziecka. Tam potwierdziły się przypuszczenia: to autyzm. – Były pewne symptomy, ale nigdy nie było czegoś, co mają autystycy, czyli braku kontaktu wzrokowego albo zamknięcia w swoim świecie, cokolwiek by się działo. Ona wszystko obserwuje – mówi matka dziewczyny. – Gdy się dowiedzieliśmy, pojawił się bunt: dlaczego moje dziecko. Najgorsze jest to, że na to lekarstwa nie ma. Pozostaje rehabilitacja i terapia. Efekty? Nikt ci nie powie, jakie będą – kontynuuje.
Reklama
Komentarze opinie
Podziel się swoją opinią
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.Zaloguj się
Komentarze
-
Reklama
-
2015-01-24 21:23:08
Doskonale znam te wszystkie opisane sytuacje ,moja Kasia ma 23lata .Każdy dzień to wyzwanie ,autyzm ma stwierdzony w 6roku życia ,podobnie jak była mała bardzo szybko zaczela mowić ,kochala ludzi a potem zaczęła się sukcesywnie wycofywać.Radzimy sobie różnie ,największym problemem są lekarze -to jest panika nie do opisania a najgorsze że lekarze też nie dają wsparcia a wręcz przeciwnie .Największym utrapieniem jest dla mnie co będzie z moją Kasią kiedy nas zabraknie,gdzie znaleźć dla Niej miejsce przyjazne do życia?
-
2015-01-24 22:19:23
Najgorsze jest to ze jestesmy bezsilne jako matki.Nie ma na to leku.terpie to jest jak narazie lek.kazde dziecko autystyczne jest inne. Moj syn ma 6 lat.chodzi do specjalnego przedszkola i ma zajęcia w domu .logopede rowniez bo nie mowi.Po swojemu. Szybko sie uczy sa ogromne postępy ale spać po nocach nie moge kiedy zastanawiam sie czy bedzir samodzielny w przyszłości.Kazda z nas o tym myśli i to jest straszne.Coraz wiecej dzieci ma diagnozę autyzmu . Co bedzie w przyszłości jak nie wynajdą leku. To prawda AUTYZM jest zagadka!!!'
-
2015-01-24 22:39:14
Doskonale wiem o czym dziewczyny piszecie,moja Nikola ma dopiero 3,5 lat jestem dopiero początkująca aczkolwiek 2 lata za mną pomocy po całej Polsce dla dziecka.To jest bardzo wyczerpujące dla Nas matek dzieci autystycznych -ktoś powinien pomyśleć o rodzicach dzieci autystycznych i zaoferować pomoc psychologiczną .Ja jak na razie sobie jakoś radzę ale kompletnie nie mam czasu na siebie wiem że jest dużo rodziców którzy sobie nie radzą.Czy nie mam racji?I też boję się o to co się stanie z moją córcią jak mnie zabraknie.
-
Reklama
-
2015-01-24 23:26:36
dziewczyny - mamy autystycznych dzieci jesteśmy wspaniałe i nasze dzieci są wyjątkowe, choć każdy dzień to walka o nie z autyzmem. Sama jestem Mamą 8latki są wspaniałe dni, ale bywają i takie, że człowiek chce krzyczeć z tej niemocy :( kochane szukajcie kontaktu z Rodzicami autystyków, sami wiemy najlepiej przez co przechodzimy codziennie. Polecam na facebooku różne grupy zamknięte, gdzie mogą się wygadać rodzice, są tam tez terapeuci, jak i sami ludzie, współżyjący z autyzmem... poruszamy fajne tematy, cieszymy się sukcesami naszych dzieci, ale i wspieramy się gdy przychodzą te trudniejsze chwile ...
-
2015-01-26 07:40:27
W róznych miastach powstają Kluby rodzica Autyzm HELP by JIM , jak chcecie poczytać podaje linka www.jim.org ,Pozdrawiam mama 15 latka z autyzmem
Najnowsze rolki
Reklama
Wideo zycie.pl
Reklama
Reklama
- Dzisiejsze 1
- Usługi 24
- Zwierzęta 11
- Pozostałe 10
- Nieruchomości 5
- Praca 4
- Dom i ogród 2
- Edukacja 1
Reklama
Reklama
Najnowsze wiadomości
- 27/06 Miłościwe manewry [ZAPOWIEDŹ]
- 27/06 Róże w pełni sezonu. Jak przedłużyć ich kwitnienie?
- 26/06 3 mln 680 tys. zł do wykorzystania i ponad 80 pomysłów. Budżet obywatelski rozpalił wyobraźnię mieszkańców
- 26/06 Seniorka wyszła z domu bez telefonu i złapała stopa do Lubaczowa. Odnaleziono ją po 3 godzinach
- 26/06 Ogólnopolskie wyczyny „Jedynki” i „Kolibra”
- 26/06 W Kalwarii o pokój pomodlą się przedstawiciele trzech narodowości
- 26/06 Rusza sezon kąpielowy. Pływalnia sezonowa otwiera podwoje [ZDJĘCIA]
- 26/06 Szkolimy się dla Was! Fizjoterapia to ciągłe dokształcanie się. W Centrum Rehabilitacji dbamy o to, by zawsze być na bieżąco
- 26/06 Najmłodsi artyści
- 26/06 Kazimierz Kuropatwa w wyścigu po zdrowie. Pomóżmy ikonie przemyskiego sportu!
- 26/06 Śpiewali i grali na harcerską nutę. Śpiewogranie 2026 przeszło do historii [ZOBACZ ZDJĘCIA]
- 25/06 27. „Festyn pod Platanem” przeszedł do historii [ZOBACZ ZDJĘCIA]
- 25/06 Brutalnie skłusował jastrzębia
- 25/06 Przeworska młodzieżowa fuzja
- 25/06 Miasto Przeworsk z ważną inicjatywą! Darmowa woda w związku z falą upałów
- 25/06 „Hej użyjmy żywota! Wszak żyjem tylko raz: Niechaj ta czara złota...!” .Wieszcz narodowy jak nowy [ZDJĘCIA]
- 25/06 Dni Kańczugi [ZAPOWIEDŹ]
- 25/06 Spotkanie autorskie z Magdaleną Wolińską-Riedi
- 25/06 Święto miasta i studentów w Jarosławiu [ZAPOWIEDŹ]
- 25/06 Najmłodsi lekkoatleci także z medalami
Doskonale znam te wszystkie opisane sytuacje ,moja Kasia ma 23lata .Każdy dzień to wyzwanie ,autyzm ma stwierdzony w 6roku życia ,podobnie jak była mała bardzo szybko zaczela mowić ,kochala ludzi a potem zaczęła się sukcesywnie wycofywać.Radzimy sobie różnie ,największym problemem są lekarze -to jest panika nie do opisania a najgorsze że lekarze też nie dają wsparcia a wręcz przeciwnie .Największym utrapieniem jest dla mnie co będzie z moją Kasią kiedy nas zabraknie,gdzie znaleźć dla Niej miejsce przyjazne do życia?
Najgorsze jest to ze jestesmy bezsilne jako matki.Nie ma na to leku.terpie to jest jak narazie lek.kazde dziecko autystyczne jest inne. Moj syn ma 6 lat.chodzi do specjalnego przedszkola i ma zajęcia w domu .logopede rowniez bo nie mowi.Po swojemu. Szybko sie uczy sa ogromne postępy ale spać po nocach nie moge kiedy zastanawiam sie czy bedzir samodzielny w przyszłości.Kazda z nas o tym myśli i to jest straszne.Coraz wiecej dzieci ma diagnozę autyzmu . Co bedzie w przyszłości jak nie wynajdą leku. To prawda AUTYZM jest zagadka!!!'
Doskonale wiem o czym dziewczyny piszecie,moja Nikola ma dopiero 3,5 lat jestem dopiero początkująca aczkolwiek 2 lata za mną pomocy po całej Polsce dla dziecka.To jest bardzo wyczerpujące dla Nas matek dzieci autystycznych -ktoś powinien pomyśleć o rodzicach dzieci autystycznych i zaoferować pomoc psychologiczną .Ja jak na razie sobie jakoś radzę ale kompletnie nie mam czasu na siebie wiem że jest dużo rodziców którzy sobie nie radzą.Czy nie mam racji?I też boję się o to co się stanie z moją córcią jak mnie zabraknie.