„Ratowniku, precz!”. Wczoraj bohaterzy, dzisiaj wrogowie

„Ratowniku precz, nie roznoś zarazy” – kartkę z takim tekstem znalazł jeden z przemyskich ratowników medycznych za wycieraczką swojego samochodu. Podobnych przypadków w Polsce jest więcej. Jak to się dzieje, że jeszcze miesiąc temu byli naszymi bohaterami, a dziś niektórzy ludzie posuwają się do tak niewdzięcznych czynów? Psycholog Przemysław Gawczyński zwraca uwagę na dwa aspekty takich zachowań.

Pan Grzegorz jest ratownikiem pogotowia ratunkowego. Działa także jako wolontariusz w grupie ratownictwa PCK. I to właśnie w pobliżu siedziby tej drugiej organizacji, przy ul. Rzecznej, spotkała go ta skandaliczna sytuacja.

– Zostawiłem samochód na ogólnodostępnym parkingu koło budynku PCK, bo jechaliśmy wydać nasz namiot pneumatyczny jednemu z podkarpackich szpitali. Gdy wróciłem, znalazłem tę kartkę – opowiada.

Hejt był zawsze

Osoba, która to zrobiła, najprawdopodobniej[paywall] widziała pana Grzegorza, wychodzącego z samochodu w czerwonej koszulce ratownika medycznego. Możliwe też, że zobaczył zawieszony na siedzeniu polar, ale w aucie są przyciemniane szyby, więc ta wersja jest mniej prawdopodobna.

– Jestem już uodporniony na hejt na służbę zdrowia, bo on był od zawsze. Myślę, że teraz ktoś znalazł sobie argument do ataków. Może to było spowodowane strachem – mówi ratownik.

Podobnych sytuacji w naszym kraju było wiele. Niektóre sklepy wywieszały kartki, aby pracownicy służby zdrowia nie przychodzili na zakupy. Na Śląsku doszło nawet do zniszczenia samochodu.

Frustracja i nadmierny lęk

Psycholog Przemysław Gawczyński zwraca uwagę na dwa aspekty takich zachowań. – Z jednej strony jest to czysta agresja, chęć odreagowania na kimkolwiek. Z drugiej takie zachowania wynikają z nadmiernej reakcji lękowej – wskazuje.

– Hejterzy wyżywają się na kim się tylko da. Nawet w sytuacji nieszczęścia, czyjejś śmierci, oni potrafią w sposób psychopatyczny odreagowywać swoje frustracje życiowe – mówi P. Gawczyński.

Jego zdaniem, to, że ataki dotykają akurat medyków, jest przypadkiem – po prostu są teraz „na świeczniku”. – Rok temu byli to nauczyciele – przypomina.

Psycholog zaznacza, że hejterzy – mimo że głośni – są skrajnością i mniejszością. – Większość zdrowych psychicznie, empatycznych ludzi, tego by nie zrobiła – mówi.

Czy można czuć się zagrożonym? W większości przypadków – zauważa P. Gawczyński – hejterowi wystarczy, że wyładuje swoje emocje w internecie. W skrajnych przypadkach, mogą się jednak posunąć do niszczenia mienia, a nawet ataku fizycznego na człowieka. Tego przykładem było zabójstwo prezydenta Gdańska.

Drugą grupą są ludzie, których lęk przed zarażeniem się oraz utratą własnego zdrowia i życia, jest tak duży, że okazują swoją niechęć wobec medyków. – Na początku była gloryfikacja, bo ratują nam życie. Gdy emocje trochę opadły, zaczęliśmy wychodzić z domów, życie wraca do normy, część osób zaczyna myśleć: skąd może przyjść zagrożenie? Ze strony medyków, więc jak się u nas zjawią, to mogą nas zarazić – wyjaśnia P. Gawczyński.

Hejterzy to krzykliwa mniejszość

Psycholog podkreśla, że ważna jest w takiej sytuacji kampania informacyjna o zabezpieczeniach, których używają pracownicy służby zdrowia. – Mają kombinezony, maseczki, myją ręce. Oni też się chronią, chcą być zdrowi i mieć zdrowe rodziny. A nawet, gdyby doszło do zarażenia, to trudno. Nie można tej grupy zawodowej izolować – mówi.

– Trzeba mieć świadomość, że osoba, która podłożyła tę karteczkę, za jakiś czas może potrzebować pomocy medycznej i ten ratownik, który dostał tę kartkę, może mu ratować życie – zwraca uwagę P. Gawczyński.

Jak powinny reagować osoby, których dotyka hejt lub dostają takie „prośby”? – Racjonalnie. To rzeczywiście może dotknąć i pierwsza reakcja może być emocjonalna. Pamiętajmy, że hejterskie wpisy nie oddają prawdy – mówi.

– Patrzmy na siebie pozytywnie. Hejterzy to jednostki, oni są w zdecydowanej mniejszości, choć robią dużo hałasu – podsumowuje P. Gawczyński. 

Mimo tej nieprzyjemnej sytuacji, pan Grzegorz nie zniechęca się do swojej pracy. – Gdyby każdy z nas po jednym hejcie chciał rezygnować, nie byłoby komu ratować ludzi. Nie możemy pracować zdalnie. Gdyby połowa z nas rzuciła pracę, w Przemyślu zostałaby jedna karetka – zauważa.

fot.Paweł Bugira
Pracownicy służby zdrowia i innych służb mundurowych, którzy mają kontakt z zarażonymi, stosują odpowiednie kombinezony i środki zabezpieczenia.