Tańcowały... trzy Michały z historią

Znakomicie podczas finału Ogólnopolskiej Olimpiady Historycznej Gimnazjalistów spisali się uczniowie Gimnazjum Stowarzyszenia Absolwentów I LO w Przemyślu. Trzech Michałów: Dyrda, Jarosz i Włodyka zajęli miejsca w ścisłej czołówce. Pierwszy z nich na podium!

Finał Ogólnopolskiej Olimpiady Historycznej Gimnazjalistów odbył się w Instytucie Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Organizatorem wydarzenia było Polskie Towarzystwo Historyczne, a nad sprawną realizacją przedsięwzięcia czuwał komitet główny pod przewodnictwem prof. dr hab. Małgorzaty Machałek. Olimpiada składała się z trzech etapów: szkolnego, okręgowego i centralnego, zróżnicowanych pod względem wymaganego od uczestników zakresu wiedzy i umiejętności[paywall].

Udział w olimpiadzie wzięło 1004 uczniów z całej Polski. Do finału centralnego zakwalifikowało się 68 uczniów. Tam rozwiązywali test z zakresu tematu przewodniego tegorocznej edycji – „Wpływ reformacji w Europie i w Rzeczypospolitej na życie religijne, polityczne i gospodarczo-społeczne w XVI – XVII wieku”, a następnie odpowiadali na pytania z zakresu podstawy programowej z historii dla gimnazjum oraz na pytania dotyczące wybranych przez nich lektur, zgodnych z zainteresowaniami uczniów.

Pierwsze miejsce zajęła Paulina Zapotoczna z Gimnazjum nr 46 z Oddziałami Dwujęzycznymi w Szczecinie. Na 3. miejscu znalazł się Michał Dyrda z Gimnazjum Stowarzyszenia Absolwentów I LO w Przemyślu, zaś tuż za podium jego szkolny kolega Michał Jarosz. Trzeci przedstawiciel gimnazjum z ulicy Słowackiego w Przemyślu – Michał Włodyka –uplasował się w drugiej dziesiątce. Dwóch pierwszych przygotowywał do finału nauczyciel historii Lucjan Fac, trzeciego także historyk, prezes Stowarzyszenia Absolwentów I LO w Przemyślu Artur Derdziak.

Historia nauczycielką życia

– Zakładamy, że ten sukces przełoży się na sukcesy tych chłopców w liceum– stwierdził A. Derdziak. – Przedmioty humanistyczne nie cieszą się teraz popularnością. Cieszy więc podwójnie, że właśnie z historii osiągnęli taki sukces. Wielkie nakłanianie do udziału naszych uczniów w tego typu przedsięwzięciach nie wchodzi w grę. Muszą sami chcieć. I chcą. Trzeba natomiast dobrze ich zmotywować, bo to ich pasja. Oczywiście nie chcę przesądzać, ale prawdopodobnie nie wybiorą historii w dalszym etapie edukacji, nacisk położą na coś innego. Tym bardziej trzeba cenić ich zaangażowanie. Ich uniwersalność, wszechstronność z całą pewnością pomoże im w życiu. Muszą wiedzieć, że przedmioty humanistyczne przydadzą się im podczas spełniania się przy przedmiotach ścisłych – dodał.

– Historia jest obecnie niepotrzebna, jest wyrugowana na margines edukacji. Daliśmy sobie narzucić pewien poziom narracji o przydatności różnych przedmiotów. To bzdura! Naród przestaje czytać, przestaje myśleć. Paradoks polega na tym, że od starożytności wszyscy wiedzą, że historia jest nauczycielką życia, a my odwróciliśmy się od niej. Przecież nie każdy urodził się matematykiem, fizykiem czy biologiem. W naszym gimnazjum na szczęście spotyka się sporo osób, które potrafią myśleć inaczej. Ci chłopcy osiągnęli ogromny sukces. Wszystko bierze się jednak z domu i podejścia rodziców do pewnych spraw – uważa L. Fac. – Oni chcą i musimy być na każde ich zawołanie. Przecież to najpiękniejsza rzecz, jaka może spotkać każdego belfra. Oni przychodzą na dodatkowe zajęcia przygotowani, oczytani. My ich nie uczymy. My z nimi rozmawiamy, staramy się kontrolować to, jak rozumieją pewne treści. Czasami dochodzi do kolizji, mamy inne zdania, ale właśnie o to w tym wszystkim chodzi. Dialog jest najwspanialszą z form zdobywania wiedzy – podsumował.

Michał Włodyka (klasa II): – Już we wczesnym dzieciństwie chętnie słuchałem ojca, który czytał mi książki historyczne. Wspólnie oglądaliśmy także filmy. Historię zaszczepiła mi także moja ciocia, która jest historykiem. Teraz, gdy tylko mam wolną chwilę, z pasją czytam książki o tej tematyce. Owszem, trzeba było przysiąść przed finałem, ale była to sama przyjemność.

Michał Dyrda (klasa I): – Pasję do historii wyniosłem z domu. Dzięki rodzicom, którzy są historykami. Muszę przyznać, że spotkałem wspaniałych nauczycieli historii i to zarówno w podstawówce, jak i w gimnazjum. Rozwinąłem się dzięki nim. Jeśli chodzi o przyszłość, to wiem, że nic nie wiem. Jeszcze nie planuję, bardziej zastanawiam się, co zrobić w najbliższym czasie.