VIII Dzień Erasmusa, czyli o przekraczaniu (własnych) granic

9 kwietnia 2026 r. w uczelnianej auli spotkali się pracownicy i studenci naszej uczelni, by świętować. Okazja była niemała, bo związana z wieloletnią obecnością programu Erasmus+ w przemyskiej PANS. Co więcej, ta „obecność” coraz bardziej przybiera na sile, zyskując na popularności, zarówno wśród studentów, jak i pracowników, którzy korzystają z tej nietuzinkowej formy mobilności, by poszerzać horyzonty! Bo przecież…

Ach, te horyzonty!

„Każdy wyjazd poszerza horyzonty, a już taki, podczas którego realizuje się część programu studiów albo praktyki zawodowe, w nowym, międzynarodowym, profesjonalnym środowisku – poszerza je dwukrotnie, nierzadko otwierając kolejne drzwi, być może do międzynarodowej kariery. Brzmi poważnie? A może nieprawdopodobnie? Nie ma tu nic nadzwyczajnego. Dzisiaj edukacja nie ma granic, co udowadniamy i tutaj, w naszym przygranicznym, stosunkowo niewielkim Przemyślu. To stąd właśnie, z naszej uczelni można wyjechać za granicę, by zdobywać doświadczenia i zawierać znajomości, które owocować będą przez całe życie” – przekonywał dr hab. Marek Delong, prof. PANS, Rektor, życząc tego właśnie wszystkim studentom i pracownikom.

O programie Erasmus+, zasadach towarzyszących organizacji każdego wyjazdu, ich rodzajach, sposobach finansowania opowiedzieli pracownicy Działu Rozwoju i Współpracy: Patrycja Bereś – Koordynator Programu Erasmus+ oraz Marcin Sowiński. Poza oczywistymi korzyściami płynącymi z realizacji Erasmusowej mobilności, takimi jak poznawanie nowego środowiska, innej kultury, zawieranie znajomości, wspomnieli o równie ważnym aspekcie zagranicznej nauki – nabywaniu odwagi i kształtowaniu osobowości, której ważnym elementem jest uzasadniona, bo poparta doświadczeniem, pewność siebie.

(Od)ważne prezentacje

Tej z pewnością (nomen omen) nie zabrakło Valentynowi Adamskiemu, studentowi stosunków i bezpieczeństwa transgranicznego (studiów magisterskich), który jeden z semestrów nauki spędził wraz z koleżanką i kolegą z roku w Rumunii, w pełni realizując program studiów przewidziany dla tego okresu. Przekonywał, że decyzja o wyjeździe za granicę była jedną z najlepszych, jakie podjął w życiu, a doświadczenie, które zdobył to kapitał na życie, nie tylko zawodowe. Umacniały w tym przekonaniu również dr Patrycja Trojnar, wykładowczyni z Instytutu Ochrony Zdrowia oraz dr Magdalena Marchel, wykładowczyni z Instytutu Nauk Technicznych, które zrealizowały swoje mobilności w różnych krajach (Słowacja, Hiszpania, Turcja), dostrzegając w pracowniczych wyjazdach w ramach programu Erasmus+ szansę na doskonalenie swojego warsztatu dydaktycznego, możliwość nabywania niepospolitych kompetencji.

Erasmus a jakość kształcenia

„A to z kolei wpływa na jakość kształcenia w PANS. Kompetentni, otwarci, doświadczeni nauczyciele akademiccy są gwarancją wysokiej jakości kształcenia” – podkreślała Małgorzata Wałczyńska-Gancarz, kierownik Działu Rozwoju i Współpracy, w ramach którego funkcjonuje Biuro ds. współpracy międzynarodowej i programu Erasmus+. Zwróciła tym samym uwagę na fakt, że korzyści płynące z realizacji zadań przewidzianych w programie są wielostronne – od zaspokojenia indywidualnych potrzeb pracowników i studentów, po ogólne, związane z misją PANS, czyli kształcenia na najwyższym poziomie.

Z iście akademicką swadą, o roli koordynatora ds. programu opowiedział dr Paweł Ścigaj (koordynator dla kierunku bezpieczeństwo i stosunki transgraniczne, wicedyrektor Instytutu Nauk Społecznych i Humanistycznych). Wspomniał o merytorycznej stronie procedury organizowania studenckiej mobilności. To koordynatorzy dbają o to, by wyjeżdżający za granicę studenci mogli w pełni zrealizować program studiów przewidziany dla danego (wyjazdowego) semestru – zrealizowane muszą zostać wszystkie treści i efekty kształcenia. Dzięki wsparciu koordynatorów studenci nie muszą się o to martwić.
Podczas swojego wystąpienia dr Ścigaj zwrócił m.in. uwagę na ważną rolę zagranicznego doświadczania – jest nią przyczynek do reinterpretowania stereotypów, bo tych pozbywamy się, poznając innych ludzi, ich kulturę, obyczaje. „Jeżeli chcesz, żeby ludzie przestali się nie lubić, a nawet zaczęli się lubić, musisz ich ze sobą poznawać” – parafrazował myśl Gordona Allporta, dostrzegając w programie Erasmus szansę na kształtowanie dobrych, wartościowych relacji międzyludzkich.

Erasmus a misja PANS

Spotkanie podsumował dr Sławomir Solecki, prorektor ds. rozwoju i współpracy, który nakreślił niemałą już historię programu Erasmus z przemyskiej uczelni, której początkowo przyświecało hasło „Szkoła w Europie, Europa w szkole”. Dzisiaj, jak zapowiada hasło VIII Dnia Erasmusa, możemy dopowiedzieć z pełną odpowiedzialnością, że „to korzyści na całe życie, bo dzięki udziałowi w programie studenci mogą nabyć kompetencje, które pozwolą im lepiej odnaleźć się we współczesnym świecie. Po co to robimy? By lepiej realizować naszą misję – misję przygotowania kadr, które z powodzeniem odnajdą się na rynku pracy, będąc konkurencja dla innych” – podsumowywał dr Solecki.

Korzyści i granice

Podczas czwartkowego spotkania przewijało się kilka ważnych haseł – słów, które „oddają ducha” Erasmusowego programu. Są nimi: korzyść, okazja i bariery/granice. Jak zapowiadała prowadząca spotkanie i pisząca te słowa Ewelina Kasperska „konia z rzędem temu, kto znajdzie jakąkolwiek niedoskonałość czy też kontrargument dla bezkonkurencyjnych zalet programu. Stąd płyną same korzyści”. „To okazja” – wtórowała tym słowom dr Magdalena Marchel, a prof. Olejarz nie omieszkał wspomnieć, że współczesna młodzież jest uprzywilejowana w dostępie do tak zróżnicowanych form edukacji, która nie ma barier. Najważniejsze jednak, by pokonać te własne. Bo jeśli o granicach mowa, to najtrudniej przezwyciężyć własne ograniczenia i strach przed wyjściem ze strefy komfortu – to one powstrzymują przed komunikowaniem się w języku angielskim, doświadczaniem innego stylu życia i uczenia się… Te granice najtrudniej przekroczyć, ale warto – do czego namawiali ci, którzy skorzystali z oferty programu Erasmus+.

Ewelina Kasperska