– W 2016 r. moja Mama ciężko zachorowała. Podane dwie jednostki krwi uratowały jej życie

– rozmowa z aspirantem sztabowym w stanie spoczynku Zdzisławem Wójcikiem, współzałożycielem 113 klubów HDK.

Czy sprawdzał Pan w księdze Guinnessa, czy nie pobił Pan wszelkich możliwych rekordów w kwestii organizowania klubów Honorowych Dawców Krwi PCK?

– Nie. Z pomocą Bożą i dobrych ludzi z PCK w ciągu 9,5 roku współtworzyłem i zakładałem kluby dla uczczenia 85 lat życia świętego Jana Pawła II. 28 stycznia 2012 r. przy OSP w Wielkich Oczach powstał 85. klub HDK PCK „Kropla życia”. Liczył wówczas 21 osób. Wielkim postaciom, jak np. św. Jan Paweł II, stawia się pomniki utrwalające pamięć o ich dziełach. Te 85 klubów to hołd złożony temu papieżowi. Jest to taki pomnik, który w sposób żywy i aktywny utrwala obecność JP II w społeczeństwie. Pomaga także w codziennych zmaganiach chorym ludziom, potrzebującym niczym niezastąpionego leku.

W którym roku założył Pan pierwszy klub HDK PCK?

– Pierwszy klub powstał 16 października 2002 r. przy Zespole Szkół Technicznych w Przemyślu.

Do dzisiaj, do lipca 2021, ile dzięki Pana zaangażowaniu powstało w naszym regionie klubów HDK PCK?[paywall]

– Powstało ich 113, m.in. przy OSP, PSP, szkołach, uczelniach. Bardzo dziękuję Panu Bogu za to, że obdarował mnie łaską służby. Jestem wdzięczny wszystkim ludziom, z którymi dane mi było współpracować przez te lata. Dziękuję mojej żonie Małgorzacie za stałe wsparcie i wyrozumiałość. Służąc Bogu i bliźniemu mam w pamięci słowa Pana Jezusa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili”.

Ilu członków one liczą?

– Do tych 85 klubów, założonych przez panie Krystynę Lachowicz, Ewę Załęską i mnie należało wówczas 2228 osób. Z uwagi na reorganizację, na przykład w szkołach, ta sytuacja jest wciąż dynamiczna.

Czy może Pan w przybliżeniu powiedzieć, ile w tym czasie litrów krwi oddali honorowi krwiodawcy z Pana klubów? Jeżeli Pan jest honorowym dawcą, to czy może Pan podać, ile litrów krwi Pan oddał?

– Członkowie tych 85 klubów oddali około 12 tys. litrów krwi. Później już było tylko więcej. Jednak nadal ten lek jest deficytowy. Istnieje potrzeba nieustannego promowania idei honorowego dawstwa, by w świadomości społeczeństwa przestały istnieć bariery uniemożliwiające podjęcie decyzji o oddawaniu krwi. Ważne jest to, aby krwiodawcy dzielili się cząstką siebie wówczas, kiedy ta pomoc jest najbardziej potrzebna. Celem akcji jest tworzenie i utrzymanie stabilnego systemu krwiodawstwa w województwie podkarpackim. Odpowiednie zasoby krwi to nasze bezpieczeństwo. Jestem krwiodawcą, oddałem dotychczas ponad 30 litrów krwi.

Czy może Pan podać najbardziej ważny dla Pana moment potwierdzający zdanie, że krew ratuje życie?

– W 2016 r. moja Mama ciężko zachorowała. Podane dwie jednostki krwi uratowały jej życie.

Dlaczego Pan został strażakiem? Czy nie przypadkiem dlatego, że rodzice nazbyt często czytali Panu książkę „Jak Wojtek został strażakiem”.

– Gdy byłem małym Zdzisiem urodzonym pod znakiem Lwa, okazja, by zmierzyć się z pierwszym pożarem, nadarzyła się bardzo wcześnie, a sprowokowałem tę sytuację sam. Gdy miałem 7 lat, stałem się, niechcący, równocześnie podpalaczem i strażakiem. W mieszkaniu zgasło światło, więc zapaliłem świeczkę, od której zajęła się firanka. Na szczęście szybko ją ugasiłem i skończyło się tylko na ostrej reprymendzie od Mamy. Jednak nie ten pierwszy pożar i nie ta pierwsza, samodzielna akcja gaśnicza tak naprawdę zdecydowały o wyborze zawodu strażaka. To stało się jeszcze w podstawówce, gdy byłem świadkiem pożaru Domu Nauczyciela w Przemyślu i akcji strażaków przy jego gaszeniu. Podziwiałem strażaków, zlanych potem i walczących z ogniem. Wtedy pomyślałem sobie, że to może być praca, dzięki której będę pomagał innym.

Jest Pan osobą bardzo pogodną. Może Pan zdradzić, dlaczego?

– Wiara w Pana Boga i pełne uczestnictwo w codziennej Eucharystii sprawiają, że patrzę na życie przez pryzmat wdzięczności. Mam żonę, dwoje dzieci, które są zasłużonymi HDK, synową, zięcia, dwoje wnucząt, widzę, słyszę, chodzę. Cieszę się z tego, co mam. Z niczym przyszedłem na świat i niczego ze sobą nie zabiorę. Jedynie dobre uczynki, jeśli wykorzystam, tu na ziemi, okazje do ich czynienia.

 Dziękuję za rozmowę.

Od 43 lat wolontariusz Polskiego Czerwonego Krzyża i honorowy dawca krwi. W tym czasie oddał ponad 30 litrów krwi. Jest wicemistrzem Polski w promocji krwiodawstwa. Od 34 lat prezes klubu HDK PCK "Płomyk" działającego przy przemyskiej Straży Pożarnej. Od 21 lat ściśle współpracuje z Grupą Ratownictwa PCK „PRZEMYŚL”.

Inicjator i uczestnik akcji "Krew-Czekolada" prowadzonej nieprzerwanie przez przemyskich strażaków-krwiodawców od 2001 r. W tym okresie odwiedził wraz z kolegami strażakami kilkadziesiąt placówek szkolno-wychowawczych wygłaszając pogadanki na temat bezpieczeństwa nie tylko pożarowego oraz przekazując podopiecznym 4265 czekolad.

Od 2004 r. promuje dawstwo organów. Podczas spotkań z młodzieżą z przemyskich i jarosławskich szkół oraz z dorosłymi z całego województwa podkarpackiego, przybliżając te zagadnienia, przekazał ponad 7 tysięcy "Oświadczeń woli". Takie oświadczenie – podpisane – nosi przy sobie.

Od 17 lat pełni funkcję wiceprezesa Zarządu Oddziału Rejonowego PCK w Jarosławiu.