Aves – wystawa Elżbiety Rogaczewskiej-Czępińskiej

Fotografia przyrodnicza jest specyficznym gatunkiem twórczości, polegającej na uchwyceniu (czasem w tysięcznych sekundy) i pokazaniu piękna, różnorodności oraz budzących zachwyt obrazów świata przyrody. Do najtrudniejszych technicznie najpewniej należy fotografowanie fauny, zwłaszcza tych najmniejszych i najbardziej ruchliwych okazów, jakimi w przypadku autorki są ptaki. Tu nie bez znaczenia jest sprzęt: dobry aparat, jasny obiektyw z maksymalnie długą ogniskową, solidny statyw, razem dobrych kilka kilogramów do dźwigania. Ważna jest znajomość życia i zwyczajów fotografowanych obiektów, a także kondycja niezbędna w czasie wypraw w często ekstremalnie trudny teren. 

O tym na wernisażu swojej wystawy opowiadała autorka. O tym, jak czołgała się po bagnach, dbając, żeby żadna kępa trawy nie zaszeleściła, a potem godzinami leżała bez ruchu, żeby nie spłoszyć obiektu, który błyskawicznie reagował na najmniejszy szelest i ruch. Często te kilka godzin przekładało się na setki zapisanych zdjęć. Potem ostra selekcja i z tych setek zostawały dwie, trzy dobre pod względem technicznym i kompozycyjnym, najciekawsze fotografie. Bywały też sesje opłacone przemoczonym ubraniem, podczas których nie powstawały żadne dobre zdjęcia, bo albo ptaszek nie przyleciał, albo był zbyt nerwowy, albo akurat światło było nie takie, jak potrzeba. Ale jaka satysfakcja, kiedy uda się zrobić takie zdjęcie, jak to z zimorodkiem, który aż przekręcił główkę, chcąc sobie poradzić z malutką rybką trzymaną w dziubku. A do tego kapiąca z rybki, jakby zamrożona kropelka wody.  Wszystko w naturalnych, jaskrawych kolorach. Efekt naprawdę wart jest wysiłków i kosztów. Przekonała się o tym autorka, kiedy godzinę przed otwarciem wystawy dostała wiadomość, że na którymś z kolei międzynarodowym konkursie za swoje zdjęcie otrzymała kolejny złoty medal. Takich fotografii, jak opisana wyżej, jest na wystawie więcej i to jest powód, dla którego warto obejrzeć wystawę „Aves”.

J.S 

Elżbieta Rogaczewska-Czępińska

Członek Rzeczywisty Fotoklubu RP z tytułem artysty. Należy do Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP) oraz Stowarzyszenia Twórców AF13. Jest też członkiem Związku Polskich Fotografów Przyrody.

Od kilkunastu lat mieszka w starym wilżańskim lesie – 60 km od Warszawy. Życie w bliskim kontakcie z naturą miało wpływ na jej zainteresowanie się przyrodą i fotografią przyrodniczą.

Prace Elżbiety Rogaczewskiej-Czępińskiej były wielokrotnie nagradzane na różnych konkursach krajowych i zagranicznych i otrzymały ponad 500 nagród lub wyróżnień. Wśród tych nagród jest dwadzieścia jeden medali, z czego 11 to złote medale, w tym 5 to „FIAP GOLD Medal”.