Co sto głów, to nie jedna

Burmistrz Jarosławia Waldemar Paluch zorganizował w ubiegłym tygodniu konferencję pod nazwą: Szczyt dla Jarosławia. Zaprosił na nią sto osób, reprezentujących jarosławski biznes, stowarzyszenia, organizacje pozarządowe, naukowców, społeczników, specjalistów różnych branż. Zebrani podzielili się na „stoliki” i rozpoczęli obrady.

Gdy czytałem relację z tego spotkania, zamieszczoną w dzisiejszym wydaniu Życia Podkarpackiego, byłem pewien, że pod koniec tekstu dostanę podsumowanie w rodzaju: pogadali, podjedli, popili soków i wody, po czym w poczuciu dobrze spełnionego obowiązku się rozeszli. A tu niespodzianka. Każdy „stolik” miał wypracować pięć konkretnych postulatów jeszcze w dniu obrad.

„Tak powstała deklaracja zawierająca 25 punktów, wśród których wskazano np. potrzebę wspierania start-upów i inkubatorów przedsiębiorczości, proponowano zmianę organizacji ruchu w najtrudniejszych komunikacyjnie częściach miasta z przewagą ruchu jednokierunkowego, wnioskowano wsparcie funkcjonowania organizacji pozarządowych, inwestycje w infrastrukturę sportową i turystyczną, wreszcie zalecano powołanie jednostki zarządzającej dziedzictwem kulturowym oraz zaszczepianie w mieście idei tzw. cohousnigu.

– Najważniejsza jest tu chyba współpraca. Współpraca środowisk politycznych, współpraca wszystkich samorządów od najniższego do najwyższego szczebla, współpraca nas wszystkich – podsumowywał spotkanie burmistrz Waldemar Paluch. – To, co tu bardzo fajnego się zadziało, to także współpraca państwa i to był ten jeden z głównych celów dzisiejszej konferencji. Już podczas panelu dyskusyjnego wymienialiście się poglądami, informacjami, ale także, zapraszając się do współpracy, wymienialiście się państwo numerami telefonów – zwracał się do zebranych burmistrz” – piszemy w dzisiejszym wydaniu ŻP.

Oczywiście konferencja rodzi wiele pytań. Czy wypracowane postulaty znajdą rozwiązanie w jakiejś określonej perspektywie czasowej? Lepiej krótszej niż dłuższej. Na ile uda się do nich przekonać samorządowych i politycznych oponentów? Na ile pomysł „Szczytu dla Jarosławia” był podyktowany troską o dobro miasta, a na ile był po prostu zabiegiem wizerunkowym? Jedno jest jednak pewne, formuła tego typu paneli dyskusyjnych jest dobrą okazją do spotkania. A spotkań, na których szukamy pozytywnych rozwiązań lokalnych problemów, u nas jak na lekarstwo.