Dali nadzieję i odrobinę szczęścia w „pokręconych” czasach

Uczniowie przemyskiej „szesnastki”, mimo że z racji pandemii pracują i spotykają się głównie w sieci, nie rezygnują z podejmowania aktywności na rzecz innych. Kolejny raz w ramach corocznej akcji „Robótka” wsparli wyjątkowych mieszkańców Domu Pomocy Społecznej w Niegowie, osamotnionych przez szalejącą pandemię.

Coroczna akcja „ Robótka”, w której uczestniczy szkolna społeczność SP nr 16 w Przemyślu, dobiegła końca i jak zwykle przyniosła obfite plony. Uczniowie placówki pokazali, że nawet w tak trudnych czasach, jak obecnie, potrafią się zmobilizować i zrobić coś pięknego dla innych.

Dzięki ich zaangażowaniu do Domu Pomocy Społecznej w Niegowie pojechała specjalna korespondencja i całkiem spora paczka podarków od serca.

Mieszkańcy placówki w Niegowie to ponad setka tzw. starszaków[paywall] (jak określają ich opiekunowie), intelektualnie i fizycznie niepełnosprawnych dorosłych, często z głębokim upośledzeniem, którzy przez pandemię tkwią odizolowani od świata w swoim DPS-ie i toczą z nią nierówną walkę.

Stracili możliwość wyjścia do teatru, kina, na koncert, na frytki czy spacer po lesie. Nie można ich też odwiedzać. Nawet w obrębie własnego domu muszą pozostawać w swoich grupach, czyli tzw. rodzinkach, w których spędzają czas, spożywają posiłki, przeżywają różne uroczystości. Nie ma teraz mowy o odwiedzinach przyjaciół czy wizycie zaproszonych gości.

Chyba jeszcze nigdy w wieloletniej historii akcji „Robótka”, w której od kilku lat bierze udział społeczność przemyskiej „szesnastki”, nie była ona tak bardzo potrzebna, jak obecnie.

A chodzi w niej o to, by przypomnieć starszakom z Niegowa, jacy są fajni i że tęsknimy za ich obecnością w tzw. naszym świecie. Ma być to swego rodzaju plaster na samotność, bo większość z nich nie ma już nikogo, kto by o nich za bramą DPS-u pamiętał. A tę niewyobrażalną samotność jeszcze okrutniej pogłębiła pandemia.

Katarzyna Babiak, opiekun szkolnego samorządu, nauczyciel rewalidator:

– Zaangażowaliśmy się w akcję „Robótka” już 4. raz. Kilka lat temu pomyślałam, że może warto w tę inicjatywę zaangażować dzieci i młodzież z naszej szkoły. Co roku po jej zakończeniu na terenie szkoły wysyłamy do Niegowic kilkunastokilogramowe paczki. Każdy uczeń może wcześniej się zapoznać z potrzebami obdarowywanych, bo spis tzw. rodzinek  z DPS-u w Niegowie jest dostępny na stronie internetowej placówki. Dokładnie wiadomo więc, do kogo kierowana jest przesyłka. Nie jest też tajemnicą, co te poszczególne osoby, nazywane przez opiekunów pieszczotliwie starszakami, chcą otrzymać i o czym marzą. To często bardzo skromne marzenia typu: kostka Rubika, perfuma, płyta. W tym roku, ze względu na pandemiczne okoliczności,  musieliśmy się jednak ograniczyć do skarpetek z ulubionym motywem.

Na ciepłe słowo czekają jak nikt inny na świecie

Mieszkańcy domu w Niegowie obdarowani zostali... skarpetami i ciepłą korespondencją ze wszystkich zakątków Polski. Bynajmniej nie dlatego, że te są wirusoodporne.

Pandemia sprawiła, że opiekunom zabrakło zwyczajnie rąk do pracy i prowadzenia akcji na taką skalę jak zazwyczaj, bo nie daliby rady z sortowaniem napływających paczek. Dlatego darczyńczy mieli się ograniczyć do ciepłych listów i ciepłych skarpet, które świetnie się sprawdzają w domowych pieleszach. 

– Obowiązkowo z podarkiem zawsze wysyłamy osobistą korespondencję. To list czy spersonalizowana kartka, skierowana konkretnie do wybranego mieszkańca domu. Każdy uczeń wybiera go sam. Akcja trwa bardzo długo: od listopada do końca stycznia. W lutym jest podsumowywana na portalu społecznościowym, więc możemy obejrzeć na zdjęciach poszczególne obdarowane rodzinki. Ta inicjatywa bardzo się uczniom podoba, bierze w niej udział cała szkoła – podkreśla K. Babiak.

Niegowiacy ciepłych słów i uwagi potrzebują szczególnie. Nie umieją wprawdzie czytać, ale treść listów czytają im opiekunowie. W „Robótce” chodzi przecież o to, by każdy starszak przez chwilę poczuł, że jest ważny dla kogoś spoza domu w Niegowie, dla kogoś innego niż tylko opiekunowie czy współmieszkańcy.

fot.DPS w Niegowie
Dzięki „Robótce” każdy ze starszaków DPS w Niegowie został zauważony i „przytulony”. W tym roku potrzebowali tego szczególnie.