Finlandia i wstrząsy

Kilka dni temu przeczytałem informację, która do głębi mną wstrząsnęła, choć pozornie dotyczy spraw dalekich i komuś wydawać się może jedynie egzotyczną ciekawostką. Otóż dowiedziałem się, że w najbliższym czasie władze Finlandii planują jeszcze bardziej zmodernizować tamtejsze szkolnictwo i odejść w ogóle od nauczania tradycyjnych przedmiotów, a uczyć dzieci samodzielnej analizy faktów (najróżniejszych: historycznych, geograficznych, fizycznych), kompetencji językowych (rodzimych i obcych) czy praktycznej ekonomii (potrzebnej do pracy w biznesie oraz do planowania domowego budżetu).

Informacja jest wstrząsająca dla tych, którzy mniej więcej wiedzą, jak do tej pory wyglądał system edukacji w tym sympatycznym zimowym kraju. Otóż młodzi Finowie w testach kompetencji prowadzonych przez OECD biją na głowę nie tylko rówieśników z Europy, ale też innych uczniów z innych kontynentów. Fińskie szkolnictwo jest uważane za najbardziej efektywne na świecie, pedagodzy z całego globu pielgrzymują do Helsinek, Lahti lub Rovaniemi, by zobaczyć w akcji najlepszych na Ziemi nauczycieli, zaś sami młodzi Finowie nie mają żadnych problemów z dalszym kształceniem lub odnalezieniem się na rynku pracy. Uczniowie lubią tam swoje szkoły, szanują nauczycieli i świetnie się uczą, choć nikt im nie daje ocen. Mogą wybierać sobie przedmioty, nie dostają zadań domowych, mają też długie przerwy między lekcjami, podczas których zajadle ćwiczą swe ciała. Wydawać by się zatem mogło, że Finlandia to edukacyjny raj – po co go zatem jeszcze bardziej udoskonalać? A jednak tamtejsi pedagodzy i politycy doszli do wniosku, że można i trzeba go reformować, aby dostosować fińską szkołę do prawdziwych wymagań XXI wieku.