Franciszkańska i Kazimierzowska świętowały dwa dni [ZDJĘCIA]

Po raz piąty miasto obchodziło święto dwóch prestiżowych ulic – Franciszkańskiej i Kazimierza Wielkiego, którego organizatorem tradycyjnie już było Stowarzyszenie dla Przemyśla „Regia Civitas”, a współorganizatorem urząd miasta.

Świętowanie zaczęło się w sobotnie popołudnie na placu Niepodległości, gdzie estradę opanowały zespoły hip-hopowe z gwiazdą wieczoru zespołem W.E.N.A. Natomiast w niedzielę obie jubilatki zapełniły stragany, na których – jak to drzewiej bywało – przyjezdni kupcy i kramarze[paywall] rozłożyli swoje towary.

Mieszczanie przechadzali się dostojnie wśród straganów, mając do wyboru od góralskich oscypków, poprzez miejscową watę cukrową, filcową i złotą biżuterię, po chińskie karabiny maszynowe.

Organizatorzy zadbali również o najmłodszych, którzy uganiali się po placu Niepodległości za mydlanymi bańkami albo ustawiali w kolejce do punktu malowania twarzy. Kilka minut przed szesnastą na ulicę Kazimierza Wielkiego wjechał królewski orszak, w którym – oprócz mieszczan – znalazły się egzotyczne piękności i jeden biskup.

Król Kazimierz w otoczeniu organizatorów przywitał z estrady tłumnie zgromadzonych mieszczan, na co ci odpowiedzieli: – Niech żyje król! Po tym oficjalnym otwarciu już do wieczora estradę opanowały zespoły.

Trochę historii obu jubilatek

Wśród przechadzających się pomiędzy straganami spotkałem przemyskiego przewodnika Piotra Michalskiego i usłyszałem od niego historię obu ulic, którą przytaczam, bo kiedy się świętuje, to warto znać historię jubilata. Ulica Franciszkańska, która biegnie od kościoła Franciszkanów i łączy Rynek z placem Na Bramie, swoją nazwę zawdzięcza franciszkanom, których kościół zlokalizowano w południowo-wschodnim narożniku Rynku. Jednak ta centralnie położona ulica nie zawsze się tak nazywała. Według planu Przemyśla z drugiej połowy XVII wieku, zamieszczonego w Monografii Miasta Przemyśla autorstwa Leopolda Hausera, nosiła miano Grodzkiej. Potem, od 1780 do 1939 roku była Franciszkańską. W okresie okupacji w latach 1941 – 1944 nazywała się Franciszkanstrasse.

W latach 1950 –1956 funkcjonowała jako ulica Stalingradzka, a w roku 1961 dokonano zmiany nazwy na Tysiąclecia i ta nazwa obowiązywała do 1991r., kiedy to przywrócona została historyczna nazwa ulicy. Podobnie było z ulicą Kazimierza Wielkiego, potocznie nazywaną Kazimierzowską, która rozpoczyna swój bieg w północno-wschodnim narożu Rynku i łączy Rynek z placem Na Bramie.

Według planu Przemyśla z drugiej połowy XVII wieku, zamieszczonego w Monografii Miasta Przemyśla, ulica nosiła nazwę Lwowskiej. Potem, od około 1789 roku, funkcjonowała jako ulica Żydowska, a od około 1850 do 1890 roku nazwa ulicy brzmiała Lwowska plus plac Żydowski. Dopiero w latach 1890 – 1895 pojawiła się nazwa Kazimierza Wielkiego z placem Kazimierza Wielkiego. Według spisu ulic placów i budynków z 1895 roku funkcja placu zanika, a pozostaje nazwa ulicy – nadal Kazimierza Wielkiego. W latach 1941 – 1944 ulica nazywa się Franz Joseph Strasse. Po wojnie w latach 1944 – 1950 powraca nazwa Kazimierza Wielkiego, którą w latach 1950 – 51 zmieniono na krótko na ulicę Wincentego Pstrowskiego, ale już od 1951 roku do dzisiaj nazwa brzmi ulica Kazimierza Wielkiego.