Gdzie szukać pozytywnego przesłania?

Kupowałem szare renety w ulubionym warzywniaku. Jak zwykle krótka rozmowa z właścicielką. Monotematyczna: o drożyźnie, pandemii, szczepieniach. – I ludzie, wie pan, jacyś tacy coraz bardziej smutni, przygaszeni. Gadać im się już odechciewa, żartować. I nikt już sobie nie życzy nic innego, tylko zdrowia. A pan co myśli o tej amantadynie?

– Ja myślę, że przede wszystkim trzeba się szczepić. Uważać na siebie i innych. Znam osoby, które twierdzą, że amantadyna im pomogła, ale znam też i takie, które mówią coś zupełnie innego – odpowiedziałem, podtrzymując rozmowę. Bo co w tej materii można jednoznacznie, odpowiedzialnie stwierdzić.

– Przed świętami proszę zajrzeć po jajka – rzuciła na do widzenia właścicielka warzywniaka.

W osiedlowym spożywczaku też rozmowa o podwyżkach od nowego roku cen gazu, prądu, o zdalnej nauce w szkole. – Jak tu przypilnować dzieci, jak ja od rana przy kasie, a mąż za kierownicą w trasie po całych dniach – żali się pani sprzedawczyni. Grzecznie się zgodziłem, ze zdziwieniem zerkając na cenę kostki „Masła Polskiego”, które tydzień wcześniej stało po pięć złotych z haczykiem, teraz siedem z hakiem.

Po piątkowych zakupach, wieczorem, na dokładkę dowiaduję się o dezercji polskiego żołnierza, fałszywych zeznaniach funkcjonariuszy SOP w sprawie wypadku byłej premier Beaty Szydło i przegłosowaniu przez rządzącą partię ustawy Lex TVN.

W niedzielę, 19 grudnia, na ulice ponad 100 miast wyszli ludzie, by bronić wolności słowa. Także w Przemyślu. W poniedziałek na czarnych paskach internet informuje: petycję do prezydenta RP Andrzeja Dudy podpisało już ponad 2,5 miliona obywateli. Bronią prawa wyboru i domagają się odrzucenia przyjętej przez PiS ustawy.

Gdzie tu szukać pozytywnego przesłania?

W betlejemskiej szopie. W żłobie, wyczekując, wypatrując najbardziej niesamowitego dziecka w historii ludzkości. W zapachu siana, makowców, migdałów. Wśród ludzi, których kochamy za to, że są, a nie za to, jakie mają poglądy. W pamięci o tych, którzy byli dla nas ważni. W łagodności do innych i do siebie. W ciszy wigilijnego stołu, opłatku, kolędzie dzieciństwa z serca płynących życzliwych słowach.

W imieniu zespołu „Życia Podkarpackiego” życzę wszystkim Czytelnikom zdrowych, spokojnych świąt Bożego Narodzenia.